Üretim sürecinde informel ilişkiler (teknoloji üretim merkezleri)

Abstract

Son yüzyıla baktığımızda değişim her alanda yoğun bir şekilde kendisini hissettirmektedir. Yaşanan bu değişimler sadece sosyal ve ekonomik alanla sınırlı kalmayıp, aynı zamanda iş ilişkilerinde de kendisini göstermiştir. Özellikle neo-klasik örgüt teorisyenleri ile küresel bir önem kazanan iş ilişkileri köklü bir dönüşüm süreci içerisine girmiştir. Bu köklü değişim, geleneksel iş ilişkileri sisteminde zorunlu yapısal bir değişimi kaçınılmaz kılmıştır. Bilgi toplumuna dönüşüm sürecinde iş ilişkilerinin yeni yüzü olarak teknoloji üretim merkezlerini görmekteyiz. Dolayısıyla bilginin üretiminde, saklanmasında ve açık bilgiye dönüştürülmesinde yaşanan bu yapısal değişim, informel ilişkileri üretim sürecinin merkezine yerleştirmektedir. Çünkü artık bilgiye dayalı üretim süreçleri klasik işveren ve işgören iş ilişkilerinin dolaylı yapısını kabul etmemektedir. Bu çalışmanın amacı; değişen kurumsal yapıların (teknoloji üretim merkezleri), çalışma hayatına getirdiği yeni informel ilişkiler ve bu ilişkilerin üretim süreçlerindeki rollerini teorik olarak incelemektir.