7. SINIF FEN BİLİMLERİ DERSİNDE TASARIM TEMELLİ ÖĞRENMENİN BAŞARI MOTİVASYON VE KALICILIĞA ETKİSİ

Abstract

Bu çalışmanın amacı, "Saf Madde ve Karışımlar" ünitesinin Tasarım temelli olarak öğretilmesinin öğrencilerin başarılarına, Fen Bilimleri dersine yönelik motivasyonlarına ve derse dair öğrenmelerinin ne derece kalıcı olduğu etkisini gözler önüne sermektir. Araştırma 2024-2025 eğitim- öğretim yılının ilk akademik döneminde uygulanmıştır. Yapılan çalışmada yöntem olarak ön-son test deney ve kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Araştırma sürecinde Saf Madde ve Karışımlar Ünitesi Akademik Başarı Testi, Fen Bilimlerinin Öğrenimine Yönelik Motivasyon Ölçeği veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Araştırmanın son aşamasında tasarım temelli öğretimin kalıcılığına etkisini belirleyebilmek için başarı testi araştırmanın uygulanmasından dört hafta sonra tekrar iki grupta ki öğrencilere uygulanmıştır. Tasarım temelli öğrenmenin, öğrencilerin başarı, motivasyon ve kalıcılığında olumlu düzeyde etkili olduğu görülmüştür. Çalışmanın uygulama aşamasında, tasarım temelli fen öğretiminde öğrencilerin grup olarak işbirlikli halde çalışmalarını yürütmeleri öğrencilerin motivasyonlarını da olumlu düzeyde arttırmıştır. Öğrenciler kendi tasarımlarını ortaya çıkardıkları için genel olarak Fen Bilimleri dersine karşı daha istekli hale gelmiş ve öğrenme heyecanını bizzat yaşamalarından dolayı öğrencilerin olumlu bir şekilde güdülenmiş olduğu görülmüştür. Yapılan çalışmada tasarım temelli öğrenmede öğrenciler konuları tasarım boyutunda ele aldıkları için bilgileri akılda tutma süreleri uzun olmuş ve anlamlı bir kalıcılık durumu ortaya çıkmıştır. Ayrıca araştırma sonuçlarına göre mevcut Fen Öğrenme Yöntemlerinin uygulandığı grubun ilk ve son motivasyonlarının, Tasarım Temelli Öğrenme Yöntemlerinin uygulandığı öğrencilerin ilk ve son motivasyonlarından çok yüksek olduğu halde Tasarım Temelli Fen Öğretiminin yapıldığı grupta Fen Öğrenimi için akademik başarı seviyesi daha yüksek çıkmıştır. Yani araştırma Tasarım Temelli Fen Öğreniminin motivasyon olarak daha düşük öğrenci grubuna uygulanmasına rağmen öğrencilerde akademik olarak daha çok başarıya ulaştığı sonucunu göstermiştir.

The purpose of this study is to reveal the effect of teaching the unit "Pure Substances and Mixtures" in a design-based manner on students' success, their motivation towards the Science course and the extent to which their learning about the course is permanent. The research was implemented in the first academic semester of the 2024-2025 academic year. In the study, pre-post test experimental and control group design was used as the method. In the research process, Academic Achievement Test for Pure Substances and Mixtures Unit and Motivation Scale for Learning Science were used as data collection tools. In the last stage of the research, in order to determine the effect of design-based teaching on permanence, the achievement test was applied to the students in two groups four weeks after the application of the research. It was seen that design-based learning had a positive effect on the success, motivation and permanence of the students. In the application stage of the study, the fact that the students worked collaboratively as a group in design-based science teaching also increased the students' motivation positively. Since the students came up with their own designs, they generally became more enthusiastic about the Science course and it was seen that the students were positively motivated because they experienced the excitement of learning firsthand. In the study, since the students handled the subjects in terms of design in design-based learning, the duration of information retention was long and a significant permanence situation emerged. In addition, according to the research results, while the initial and final motivations of the group to which the current Science Learning Methods were applied were much higher than the initial and final motivations of the students to whom the Design-Based Learning Methods were applied, the academic success level for Science Learning was higher in the group to which Design-Based Science Teaching was applied. In other words, the study showed that Design-Based Science Learning achieved more academic success in students despite being applied to a lower motivation group.