STABİLİZASYONDA KİREÇ VE TÜFLERİN BİRLİKTE KULLANIMININ BENTONİT DAYANIMINA ETKİSİ

Abstract

Puzolanik özelliğe sahip katkı malzemeleri kullanılarak killi zeminlerin geoteknik özelliklerinin iyileştirilmesi olarak tanımlanan stabilizasyon, kolay uygulanabilir ve ekonomik bir yöntem olması nedeniyle günümüzde çok fazla tercih edilmektedir. Bu çalışmada, katkı malzemesi olarak farklı özellikteki tüfler ile birlikte sönmüş kireç kullanımının bentonitin serbest basınç ve drenajsız kayma dayanımına olan etkileri incelenmiştir. Bu amaçla farklı oranlarda sönmüş kireç ile asidik ve bazik karakterli tüflerin katkı malzemesi olarak kullanıldığı örnekler hazırlanmış ve bu örnekler optimum su içeriği değerinde Standard proktor ile sıkıştırılmıştır. Optimum su içeriği değerinde hazırlanan örneklerde hem kür öncesi, hem de 28 günlük kür sonrasında serbest basınç ve konsolidasyonsuz-drenajsız (UU) üç eksenli sıkışma dayanımı deneyleri yapılmıştır. Deneysel çalışmalar sonucunda kür sonrasında tüm örneklerin serbest basınç dayanımı (qu) ve kohezyon (c) değerleri önemli oranda artış göstermekle birlikte %5 KRÇ ve %10 KRÇ katkılı örneklerde en büyük qu ve c değerleri belirlenmiştir. Kür sonrasında katkısız kilin qu değeri 249.10 kN/m2 iken, %5 KRÇ katkısıyla 437.39 kN/m2, %10 KRÇ katkısıyla ise 712.97 kN/m2 olarak belirlenmiştir. Kür sonrasında kilin c değeri 110.82 kN/m2 iken %5 KRÇ katkısıyla 225.59 kN/m2, %10 KRÇ katkısıyla ise 380.51 kN/m2 olduğu bulunmuştur. Ancak tüf katkılarının kullanılmasıyla birlikte serbest basınç dayanımı qu ve c değerlerinin bir miktar azaldığı belirlenmiştir.