Organ ve Doku Nakil Bölge Koordinasyon Merkez Sorumlularının Sahadaki Sosyal Hizmet İhtiyacına İlişkin Görüşleri

Abstract

Amaç: Bu araştırma ile organ ve doku nakil bölge koordinasyon merkez (BKM) sorumlularının deneyimlerinden yararlanılarak, sosyal hizmet uzmanlarının bağış ve nakil alanındaki konumunun değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji deseni kullanılmıştır. Çalışma grubu 7 BKM sorumlusundan oluşmaktadır. Veri toplama sürecinde, araştırmacı tarafından hazırlanan toplamda 15 sorudan (altısı çoktan seçmeli, dokuzu açık uçlu) oluşan görüşme formu kullanılmıştır. Form, Google Forms aracılığıyla geliştirilmiştir. Veriler, içerik analizi yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Elde edilen veriler neticesinde araştırmanın teması “Organ Bağışı ve Nakil Sürecinin Sözde Üyesi: Sosyal Hizmet Uzmanları” olarak belirlenmiş ve “nakil süreçlerinde karşılanmayan sosyal hizmet ihtiyacı, belirsizlik ve ikame edilebilir hizmet algısı ve mesleğe yönelik önyargı” şeklinde üç kategori oluşturulmuştur. BKM sorumlularının, sosyal hizmet uzmanlarına ihtiyaç duydukları, ancak bu ihtiyacı bilimsel anlamda tanımlamakta zorlandıkları anlaşılmıştır. Bu durumun nedeni ise; mesleğin rol ve sorumluluklarına ilişkin kesin ve uygulanagelmiş kabullerin bulunmayışı olarak belirlenmiştir. Sonuç: Araştırma neticesinde Türkiye’de sosyal hizmet uzmanlarının, organ bağışı ve nakil alanındaki konumuna ilişkin kanıta dayalı verilere ilk kez ulaşılmıştır. Sosyal hizmet uzmanlarının, bağış ve nakil alanında görünür ve işlevsel olmadığı ortaya konmuştur. Araştırma, alandaki eksikliklere dikkat çekmesi ve toplum yararına planlanacak uygulamalara veri sağlaması açısından önem arz etmektedir.Aim: By drawing on the experiences of organ and tissue transplant regional coordination center coordinators, the aim is to evaluate the role of social workers in the field. Material and Method: The study group for this research, which uses the phenomenology pattern from qualitative research methods, consists of 7 coordinators. The study used an interview form consisting of 15 questions (six multiple-choice, nine open-ended) prepared via Google Forms. The data were analyzed using the content analysis method. Results: The theme of the study is “The So-Called Member of the Organ Donation and Transplantation Process: Social Workers,” and the categories are defined as “unmet social service needs in transplantation processes, uncertainty and variable service perception, and prejudice against the profession.” It was understood that coordinators need social workers, but they have difficulty defining this need scientifically. The reason for this situation is the lack of clear and established assumptions about the role and responsibilities of the profession. Conclusion: Evidence-based data has been obtained for the first time regarding the position of social workers in the field of donations and transfers in Turkey. The research is important in terms of drawing attention to deficiencies and providing data for planned applications.