Örgütsel İletişim İklimi İle Sessiz İstifa Arasındaki İlişki

Abstract

Bu çalışmanın amacı, örgütsel iletişim iklimi ile çalışanların sessiz istifa eğilimleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Sessiz istifa, çalışanların işlerine olan motivasyon ve üretkenliklerini yitirerek zihinsel ve duygusal olarak işten uzaklaşmaları biçiminde tanımlanmakta ve son yıllarda iş yaşamında giderek daha fazla görünür hâle gelmektedir. Literatürde çalışmaya ihtiyaç duyulan bu olgunun, örgüt içi iletişim süreçleriyle nasıl ilişkilendiği yeterince açıklığa kavuşmamıştır. Bu çerçevede araştırma, örgütsel iletişim düzeyinin sessiz istifa eğilimleri üzerindeki etkisini ortaya koymayı hedeflemektedir. Araştırma, Elazığ ilinde madencilik sektöründe faaliyet gösteren ve 250’den fazla çalışana sahip bir işletmede görev yapan 154 çalışandan elde edilen verilerle yürütülmüştür. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Veriler, örgütsel iletişim iklimi ölçeği ve sessiz istifa ölçeği aracılığıyla toplanmış; analizlerde korelasyon ve çoklu regresyon yöntemlerinden yararlanılmıştır. Bulgular, örgütsel iletişim ile sessiz istifa arasında düşük düzeyde fakat anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki olduğunu göstermiştir. Ayrıca, çalışan kaynaklı iletişimin, sessiz istifa davranışını anlamlı düzeyde yordadığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, örgüt içinde etkili iletişimin sessiz istifayı azaltmada işlevsel bir unsur olduğu söylenebilir.