HUMERUS DİAFİZ KIRIKLARINDA KONSERVATİF, İNTRAMEDÜLLER ÇİVİLEME VE PLAKLI OSTEOSENTEZ TEDAVİ SONUÇLARININ KARŞILAŞTIRILMASI (RETROSPEKTİF)

Abstract

Humerus diafiz kırığı nedeniyle kliniğimizde tedavi edilen hastalarda inramedüller çivileme, plaklı osteosentez ve konservatif tedavi sonuçlarımızı retrospektif olarak inceleyerek literatürle kıyaslayıp değerlendirmeyi amaçladık. Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalında, Ocak 2013 ile Şubat 2019 tarihleri arasında humerus diafiz kırığı nedeniyle konservatif, intremadüller çivileme ya da plaklı osteosentez ile tedavi edilen ve yeterli verileri olan 79 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların klinik, fonksiyonel ve radyolojik bulguları retrospektif olarak incelemeye alındı. Çalışmamızdaki hastaların demografik verileri, hastanede kalma süreleri, yatış ile tedaviye başlama arasındaki süre, ek travmasının olup olmadığı, radial sinir hasarı, kaynamama, travma oluş şekli, sigara kullanımı, kırık ekstremite tarafı ve kırık kaynama zamanı değerlendirildi. Ayrıca fonksiyonel değerlendirme için Stewart-Huntley ve QuickDASH skorlama kriterleri ve kırık tiplerinin belirlenmesi için de AO sınıflaması kullanıldı. Yetmişdokuz hastanın 59'u erkek, 20'si kadındı. Çalışmaya katılan hastaların en genci 16 en yaşlısı 83 yaşında olup hastaların yaş ortalaması 39,7 idi. Hastaları yaşlarına göre 16-30, 30-60 ve 60 yaş üzeri olarak 3 gruba ayırarak değerlendirdik. Etiyolojik neden olarak hastaların 33'ünde (%42) trafik kazası, 33'ünde (%42) basit düşme görülürken 4 (%5) hastada ateşli silah yaralanması, 4 (%5) hastada yüksekten düşme ve 5 (%6) hastada iş kazası görüldü. Kırıklar AO sınıflandırılmasına göre gruplandırıldığında 50 hasta (%63) AO tip A,15 hasta (%19) AO tip B, 14 hasta da (%18) ise AO tip C kırık mevcuttu. Hastaların 23 (%29) tanesi intamedüller çivilemeyle, 16 (%20) tanesi konservatif tedaviyle, 40 (%51) tanesi ise plaklı osteosentez ile tedavi edilmişti. 79 hastanın 73'ünde (%92) kaynama görüldü Hastalar Stewart-Huntley ve QuickDASH değerlendirme sistemine göre değerlendirildi. Stewart-Huntley skorlama sistemine göre mükemmel ve iyi sonuç olan hastaların oranı intramedüller çivilemede %74, konservatif tedavide ve plaklı osteosentezde %87 olarak bulundu. Üç tedavi yöntemi ile QuickDASH skoru arasındaki ilişkinin anlamlı olduğu görüldü. Verilerimizi analiz ederken SPSS 22.0 (Statistical Packages for the Social Sciences) proğramını kullandık. Kategorik ölçümler yüzde ve sayı olarak, sürekli ölçümlerse ortalama ve standart sapma (gerekli yerlerde ortanca, minimum ve maksimum) olarak özetlendi. Gruplar arasındaki sürekli ölçümlerin değerlendirilmesinde dağılım kontrolü yapıldı. Parametrik dağılım şartları sağlanmadığında Kruskal Wallis testi ve Mann Whitney U testi kullanıldı. Kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında Ki Kare test ya da Fisher test istatistiği kullanıldı. Tüm testlerde istatistiksel önem düzeyi 0,05 olarak alındı. Çalışmanın sonucunda; humerus diafiz kırıklı hastalarda 3 farklı tedavi yönteminde de yüksek oranlarda kaynama elde edildiği görüldü. Konservatif tedavi edilen hastaların hastanede kalış süresinin daha kısa olduğu tespit edildi. Kaynama zamanının azalmasının kaynama sonrası fonksiyonel sonuçları olumlu yönde etkilediği sonucuna ulaşıldı. Sigara kullanan hastalarda kaynama zamanının daha uzun olduğu ve kaynamama oranlarının daha yüksek olduğu sonucu elde edildi. Anahtar Kelimeler: Humerus diafiz kırık, humerus diafiz kırığı konservatif tedavisi, humerus diafiz kırığı plaklı osteosentez, humerus diafiz kırığı intramedüller çivilemeWe aimed to retrospectively evaluate and compare the results of inramedullary nailing, plaque osteosynthesis and conservative treatment in patients receiving humeral diaphyseal fractures in our clinic. Between January 2013 and February 2019, 79 patients who were treated conservatively, intramedullary nailing or plate osteosynthesis for humerus diaphyseal fractures were enrolled in the study at the Department of Orthopedics and Traumatology, Faculty of Medicine, Fırat University. Clinical, functional and radiological findings of the patients were evaluated retrospectively. Demographic data, duration of hospitalization, presence of additional trauma, radial nerve injury, nonunion, trauma type, smoking, fractured extremity side and fracture union time were evaluated. In addition, Stewart-Huntley and QuickDASH scoring criteria were used for functional evaluation. AO classification was used to determine fracture types. Of the 79 patients, 59 were male and 20 were female. The youngest of the patients included in the study were 16, the oldest was 83 years old and the mean age of the patients was 39.7 years. We evaluated the ages of the patients in 3 groups as 16-30, 30-60 and over 60 years. Etiological causes were traffic accidents in 33 patients (42%), simple falls in 33 patients (42%), gunshot wounds in 4 patients (5%), falls from height in 4 patients (5%) and work accident in 5 patients (6%) When the fractures were classified according to AO classification, 50 patients (63%) had AO type A, 15 patients (19%) AO type B, and 14 patients (18%) had AO type C fractures. Twety-three (29%) patients were treated with intamedullary nailing, 16 (20%) were treated conservatively, and 40 (51%) were treated with plaque osteosynthesis. Union was seen in 73 (92%) of 79 patients The patients were evaluated according to Stewart-Huntley and QuickDASH evaluation system. According to Stewart-Huntley scoring system, the rate of patients with excellent and good results was 74% in intramedullary nailing, 87% in conservative treatment and plate osteosynthesis. The relationship between three treatment methods and QuickDASH score was found to be significant. We used SPSS 22.0 (Statistical Packages for the Social Sciences) program to analyze our data. Categorical measurements were summarized as percentage and number, and continuous measurements were summarized as mean and standard deviation (median, minimum and maximum where necessary). Distribution control was used to evaluate continuous measurements between groups. When parametric distribution conditions were not fulfilled, Kruskal Wallis test and Mann Whitney U test were used. Chi square test or Fisher test statistics were used to compare categorical variables. Statistical significance was taken as 0,05 in all tests. As a result of the study; In patients with humeral diaphyseal fractures, high rates of union were obtained in 3 different treatment methods. The duration of hospitalization was shorter in conservatively treated patients. Decreased union time had positive effects on the functional results after the union. The duration of union was longer and nonunion rates were higher in smokers. Keywords: Humerus diaphyseal fracture, conservative treatment of humeral diaphyseal fracture, plate osteosynthesis of humerus diaphyseal fracture, intramedullary nailing of humerus diaphyseal fracture