Endotel hasarı sonrası oluşan intimal hiperplazi üzerine nebivololün etkisi: Deneysel çalışma

Abstract

Amaç: İntimal hiperplazi vasküler remodeling süreci olup vasküler duvarda düz kas hücre migrasyonu ve proliferasyonu ile ekstrasellüler matriks birikimi sonucu oluşan klinik bir problemdir. Bu çalışmada; nebivololün hasarlanmış endotel dokusunda intimal hiperplazi gelişimine etkilerini araştırdık. Yöntem: Çalışma eşit 3 gruba ayrılan toplam 21 tavşanda gerçekleştirildi: Kontrol, solvent ve nebivolol grupları. Kontrol grubundaki tavşanların abdominal aortalarına sadece balon ile endotel hasarı uygulandı. Solvent ve nebivolol grubundaki tavşanlara ise balon hasarı uygulanmasının dışında işlem öncesi 2 gün ve sonrası 28 gün süresince intraperitoneal olarak solvent ve nebivolol verildi. Tüm gruplarda 28. günde alınan abdominal aort kesitlerinde intimal-medial alanları ölçülerek her bir kesitteki intima/media oranları elde edildi. Ayrıca biyokimyasal olarak doku NO düzeyleri ölçüldü. Bulgular: Kontrol ve solvent grupları arasında intimal, medial alanlar ile intima/media oranları ve doku NO düzeyleri yönünden anlamlı fark bulunmadı. İntimal alan artışı nebivolol grubunda kontrol ve solvent gruplarına göre anlamlı derecede az iken (p<0.001), intima/media oranı da anlamlı olarak azaldı (p<0.001). Doku NO düzeylerinde ise nebivolol grubunda kontrol ve solvent gruplarına göre belirgin artış gözlendi (p<0.01). Sonuç: Nebivolol kullanımının vasküler girişimlerden sonra erken restenoz gelişiminin engellenmesinde yararlı bir ajan olabileceği düşüncesindeyiz.