KAYBOLUŞTAN YENİDEN DOĞUŞA: ÜÇ ANLATI'DA YAZARIN TİN YAZIMI

Abstract

Felsefe ve yaratıcı yazarlık şüphesiz insan yaşamını anlama ve anlamlandırma bağlamında sıklıkla birbirleriyle kesişen ve birbirlerinden beslenen kaynaklardır. Bu iki kaynak, amacı insan zihninin işleyişini çözümlemek olan psikanaliz ile de ortak bir paydada buluşarak çok boyutlu işleyen insan edimlerine ışık tutar. Bu noktada, günümüzün önde gelen felsefeci şair/yazarlarından Hilmi Yavuz, Üç Anlatı adlı eserinde sanat felsefesinin psikanaliz ile bağlantılarını örtük bir şekilde işleyerek, yazın ve yaratıcı yazarlık sürecinin zihinsel boyutunu okura sunmaktadır. Bu boyut, yirminci yüzyılda psikanalizin yeniden kurucusu olarak kabul edilen Jacques Lacanın teorileri bağlamında incelendiğinde, felsefe paydasında buluşan Yavuz ve Lacanın dil, söylem, hakikat, bilinç ve bilinç dışı işleyiş, yazma ve okuma sürecinin psikanalitik yönü gibi vurgularını Üç Anlatıda irdelemek doğru olacaktır. Yaratıcı yazarın doğuşu ve sanat eserinin yaratım sürecinin psikanalitik boyutunu, Lacanın imgesel, sembolik ve gerçek olarak tanımladığı üç düzeni ile Yavuzun üç anlatısı arasındaki paralellik ile okumak, bu iki düşünürün sanat felsefesi üzerine görüşlerini aydınlatacaktır. Böylece, Lacancı bilinç dışı öznenin oluşumunda çektiği sancılar ve geçirdiği evreler, Üç Anlatıda yazar özne kimliğinin oluşumunda yansımasını bulur. Lacancı ayna evresinin dramasını deneyimleyen, sembolik düzende dilin tuzaklarında gezinen ve gerçek düzende Lacancı gerçekin peşinden giden yazar öznenin serüveni, Üç Anlatıda kayboluştan yeniden doğuşa adım atan yazarın yolculuğunun bir izdüşümüdür. Bu çalışma, Lacancı öğretide konuşan ve dinleyen bilinç dışı öznenin, Üç Anlatıda yazan ve okuyan öznedeki yansımasını incelemeyi amaçlamaktadır. Böylece Hilmi Yavuzun Üç Anlatısı, yaşamını ve yazınını doldurmak için Lacancı küçük a nesnesinin peşinden giden yaratıcı yazarın aslında arkasında ölümü aşan bir Lacancı Şey bırakma sürecine okurun tanıklığı olarak ele alınacaktır.