YENİ TANI ALAN DM HASTALARI İLE DİYABETİK NEFROPATİSİ OLAN HASTALARIN KAN VE TÜKÜRÜKLERİNDE ASPROSİN DÜZEYLERİNİN ARAŞTIRILMASI

Abstract

Diyabetes mellitus insülin eksikliği ya da insülin direnciyle karakterize komplikasyonları itibariyle de önemli bir kronik hastalıktır. Patogenezinde başlıca pankreastan salınan insülin sorumlu olsa da yeni çalışmalar asprosin proteininin de diyabet patogenezinde rol oynayabileceğini göstermektedir. Asprosin proteini başlıca adipoz doku tarafından sentezlenen ve hepatik glukoz salınımına neden olan protein yapıda bir hormondur. Yapılan çalışmalarda asprosinin insülin direnci, DM, polikistik over sendromu, obezite gibi pek çok hastalık patogenezinde rol oynadığı gösterilmiştir. Ancak bugüne kadar asprosin proteini ile diyabetik nefropati arasında bağlantı olabileceği çalışılmamıştır. Bu çalışma diyabetik nefropati ve yeni tanı almış diyabet hastalarının kan ve tükürüklerindeki asprosin protein düzeylerini göstermek amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya yeni tanı alan 30 DM hastası, 30 son dönem diyabetik nefropati hastası ve 30 sağlıklı bireylerden oluşan kontrol grubu dahil edildi. Hasta ve kontrol grubundan en az 8 saatlik açlık sonrası venöz kan gazı ve tükürük örneği alındı. Venöz kan gazından açlık kan şekeri (AKŞ), düşük dansiteli lipoprotein (low density lipoprotein-LDL), trigliserit (TG), HbA1c ve asprosin düzeyleri çalışıldı. Diyabetik nefropati hastalarında ayrıca üre ve kreatininin düzeyleri çalışıldı. Tükürük örneklerinden asprosin proteini çalışıldı. Hasta ve kontrol grubunun vücut kitle indeksleri hesaplandı. Ayrıca tükürük bezlerinin asprosin proteini sentezleyip sentezlemediğini göstermek amacıyla parotis bezi asprosin antikorlarıyla boyanmıştır. Plazma asprosin düzeyleri üç grup arasında kıyaslandığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p=0,001). Aynı şekilde gruplar arası tükürük asprosin düzeyleri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulundu (p<0,001). Plazma asprosin düzeyleri diyabetik nefropati grubunda diyabetes mellitus grubuna ve kontrol grubuna göre daha yüksek bulundu. En yüksek tükürük asprosin düzeyleri ise sağlıklı bireylerden oluşan kontrol grubunda saptandı. Çalışmada tükürük bezlerinden parotis bezinin de asprosin proteini sentezlediği immunhistokimyasal olarak gösterildi. Sonuç olarak; plazma asprosin protein düzeyleri diyabetik nefropati grubunda komplikasyonsuz diyabetik gruba göre anlamlı olarak daha yüksek tespit edildi. Plazma asprosin düzeyi diyabetin erken göstergesi olmaktan ziyade daha çok diyabetin uzun dönem vasküler komplikasyonlarıyla ilişkili olabilir. Fakat bu molekülün diyabetik nefropati patogenezi ve prognozunda bir izlem kriteri olarak kullanıp kullanılmayacağına dair daha çok hastanın verilerinin değerlendirilebileceği çok merkezli araştırmalara ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: Diyabetes mellitus, diyabetik nefropati, asprosinDiabetes mellitus is an important chronic disease characterized by insulin resistance or insulin deficiency due to its complications. Although the insulin released from the pancreas is responsible for its pathogenesis, new studies show that asprosin protein may also play a role in DM pathologenesis. Asprosin protein is a protein hormone that is synthesized by adipose tissue and causes hepatic glucose release. Studies have shown that asprosine plays a role in the pathogenesis of many diseases such as insulin resistance, DM, polycystic ovary syndrome and obesity. However, until now, it has not been studied that there may be a link between asprosin protein and diabetic nephropathy. This study was conducted to Show asprosin protei levels in the blood and saliva of diabetic nephropathy and newly diagnosed diabetes patients. The study included 30 newly diagnosed DM patients, 30 end-stage diabetic nephropathy patients and 30 healthy individuals. Venous blood gas and saliva samples were taken from the patient and control groups after at least 8 hours of tasting. Fasting blood sugar, low density lipoprotein, triglyceride, HbA1c and asprosin levels in venous blood gas were studied. Urea and creatinine levels were also studied in diabetic nephropathy patients. Asprosin protein from saliva samples was studied. Body mass indexes of the patient and control groups were calculated. In addition, the parotid gland was stained with asprosin antibodies to Show whether the salivary glands are synthesizing asprosin protein. When the plasma asprosin levels were compared between the three groups, a statistically significant difference was found (p=0,001). Likewise, when saliva asprosin levels were compared, a statistically significant difference was found (p<0,001) . plasma asprosin levels were higher in diabetic nephropathy group than diabetes mellitus group and control group. The highest saliva asprosin levels were determined in the control group consisting of healthy individuals. In the study, it was shown immunohistochemically that the parotid gland from salivary glands also synthesizes asprosin protein. As a result, plasma asprosin protein levels were significantly higher in the diabetic nephropathy group than in the uncomplicated diabetic group. Plasma asprosin level may be associated with long-term vascular complications of diabetes rather than being an early indicator of diabetes. However, there is a need for multicentre studies where more patients' data can be evaluated whether this molecule will be used as a follow-up criterion in the pathogenesis and prognosis of diabetic nephropathy. Keywords: Diabetes mellitus, diabetic nephropathy, asprosin