Çocuk sahibi olmak için dinsel-sihirsel bir uygulama: Irk atma ocaği(Takmak Köyü-Elif İskeçe örneği)

Abstract

Türk toplumunda evlenmek ve çocuk sahibi olmak toplumsal ve kültürel yönden önemlibir olgudur. Bu nedenle yeni evlenen çiftlerin üzerinde, özellikle de kırsal alanlarda, çocuksahibi olmaları yönünde büyük bir baskı ve beklenti bulunmaktadır. Evlilikten sonra hamileliğin gecikmesi genellikle çocuğu olmayan kadınları, tıbbi tedavi yöntemlerine müracaatınyanı sıra birtakım halk hekimliği uygulamaları ve dinsel-sihirsel nitelikteki pratikleri yapmayasevk etmektedir. Uşak ili Eşme ilçesine bağlı Takmak köyünde çocuğu olmayan veya doğumsonrası çocuğu ölen kadınlar, çocuklarının olması veya yaşamaları için ırk atma ocağına başvurmaktadırlar. Genel karakteristiği dinsel-sihirsel nitelikte olan ırk atma ocağı, öncelikleçocuk sahibi olmak isteyen kadınların hangi yöntemler ile çocuk sahibi olacaklarının tespitini, sonra da tespit edilen yöntemlerin uygulanmasını ihtiva etmektedir. Bu araştırmanınkonusunu, günümüzde Takmak köyünde ırk atma ocağı olan Elif İskeçe’nin uygulamalarınıntasviri ve tahlili oluşturmaktadır. Makale verileri, katılımlı gözlem ve derinlemesine mülakatteknikleriyle elde edilmiş ve deskriptif metot kullanılarak dinler tarihi açısından değerlendirilmiştir. Böylece Takmak köyünde ırk atma ocağı ve buna bağlı olarak yapılan uygulamaların gelecek nesillere aktarılması ve Türk kültürüne katkı sağlanması amaçlanmıştır.