Primer açık açılı glokomlu ve normotansif glokomlu hastalarda kısa dalga boyu perimetrinin takrarlanabilirliği ve tanısal önemi

Abstract

Amaç: Glokomlu ve normal olgularda kısa dalga boyu perimetrinin (KDP) tekrarlanabilirliğini belirlemek ve bu grupları global indeksleri açısından karşılaştırmak.Gereç ve Yöntemler: Primer açık açılı glokomlu(PAAG) 16 hastanın 32 gözü (grup 1), normotansif glokomlu(NTG) 17 hastanın 32 gözü (grup 2) ve bu hastalarla benzer yaşta 16 sağlam olgunun 32 gözü(kontrol) çalışma gruplarını oluşturdu. Çalışmaya dahil edilecek olgularda glokomlu olgular için 0.7, kontrol olgularında 0.8 ve üzerinde görme düzeyi, gözün kırıcı ortamlarının şeffaflığı, başka oküler patolojinin mevcut olmaması şartları arandı. Glokom olgularının daha önce standart perimetri(SP) deneyimleri vardı; kontrollere öğrenme etkisini ortadan kaldırmak için aynı gün içinde SP ile 2 deneme testi yapıldı. Daha sonra tüm olgulara Octopus 101 perimetre ile aynı hafta içinde birer kez SP ve ikişer kez KDP yapıldı. Her iki test için ortalama defekt(MD), ortalama duyarlılık(MS) ve kayıp varyansı(LV) değerleri kaydedildi. Çalışmanın sonuçları spss v. 10.0 programında, bağımlı değişkenler için paired-t testiyle analiz edildi ve p<0.05 olduğunda sonuçlar anlamlı kabul edildi.Bulgular: Çalışma grupları yaş, görme keskinlikleri ve kırma kusurları açısından birbirine benzer bulundu. Test süreleri SP ve KDP-2 için sırasıyla, PAAG grubunda 6.98±1.23 ve 10.18±3.18; NTG grubunda 6.45±0.91 8.82±2.32; kontrol grubunda ise 5.98±0.62 ve 9.42±2.22 idi. Test süreleri arasındaki fark tüm gruplarda istatistiksel olarak anlamlıydı. PAAG grubunda SP ile KDP-1 arasında MD açısından anlamlı fark yokken, NTG grubunda bu indeks açısından iki test anlamlı olarak farklı bulundu. Her iki grup için, SP ve KDP-2 testleri arasında MD ve LV açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamazken, MS açısından anlamlı fark gözlendi. Kontrol grubunda SP ve KDP-1 testleri tüm indeksler açısından farklı bulundu, ancak test tekrarlandığında LV ve MD arasındaki farkların anlamsızlaştığı, MS’ler arasındaki farkın hala anlamlı olduğu gözlendi. KDP-1 ve KDP-2 testleri PAAG grubunda MS, NTG grubunda MS ve MD, kontrol grubunda ise MS, MD ve LV açısından farklı bulundu.Sonuç: Glokom şüphesi olan hastalarda erken tanı için yardımcı bir metot olan KDP, glokomlu hastalarda standart perimetrik muayeneye önemli bir katkı sağlamamaktadır. Testin tekrarlanabilirliği tüm gruplar için düşüktür. Glokomlu hastalarda gözlenen değişiklikler, normallerde de benzer şekilde karşımıza çıktığından ayırdedici değillerdir. Hasta ve hekim için fazladan zaman kaybına yol açan bu yöntemi glokom şüphesi olan olgulara saklamak gereklidir.