KEÇİLERDE DENEYSEL OLARAK OLUŞTURULAN ÖN ÇAPRAZ BAĞ RUPTURLARININ MUSCULUS PERONEUS LONGUS VE MUSCULUS TİBİALİS CRANİALİS TENDOLARI İLE SAĞALTIMI: RADYOGRAFİK, ARTROSKOPİK VE HİSTOPATOLOJİK DEĞERLENDİRMELER

Abstract

Ön çapraz bağ kopuğu, arka ektremite topallıklarının büyük bir kısmını oluşturan, veteriner hekimliğinde önemli yere sahip olan bir hastalıktır. Ön çapraz bağ kopuğunun sağaltımında, intraartiküler, ekstraartiküler ve osteotomi teknikleri olarak çok sayıda yöntem tanımlanmıştır. İntraartiküler teknikte otojen ya da sentetik materyaller tercih edilmektedir. İntraartiküler stabilizasyon amacıyla deri, fasia lata, ligament, kemik–patellar ligament ve tendolar gibi otogreftler kullanılmaktadır. Bu deneysel çalışmada keçilerde ön çapraz bağ kopuğunun sağaltımında intraartiküler stabilizasyon yöntemi kullanılarak iki farklı oto greft Musculus Peroneus Longus (MPL) ve Musculus Tibialis Cranialis (MTC) kullanıldı. On iki adet ergin dişi keçi iki ana gruba ayrıldı. Bütün deneklerin operasyon öncesi sağ ve sol diz eklemlerinin fiziksel ve radyografik muayeneleri yapıldı. Operasyondan sonra altıncı aya kadar fiziksel radyografik ve artroskopik muayeneler yapıldı. Altı ay sonunda bütün denekler ötenazi edilerek diz ekleminin makroskobik ve mikroskobik incelemesi yapıldı. Ön çapraz bağ kopuğu tedavisinde MPL ve MTC tendo otojen greftlerinin intraartiküler stabilizasyon ile uygulanması sonucu elde edilen klinik, radyografik, artroskopik, makroskopik ve histopatolojik bulguları değerlendirildiğinde her iki greftin de ön çapraz bağ kopuğu vakalarında altı aylık sürede herhangi bir komplikasyon oluşturmadığı ve kullanılabilirliğinin olduğu görüldü. Sonuç olarak kullanılan otogreftlerin çapraz bağ ligamentine dönüştüğü ve rahatlıkla kullanılabileceği artroskopik ve histopatolojik olarak ortaya konulmuştur. Anahtar Kelimeler: Keçi, ön çapraz bağ, intraartiküler stabilizasyon, otogreft, artroskopiAnterior cruciate ligament ruptures which constitutes a large part of the posterior extremity lameness is an important disease in veterinary medicine. Several methods have been described for the treatment of anterior cruciate ligament ruptures, intraarticular, extraarticular and osteotomy techniques. Autogenous or synthetic materials are preferred for intraarticular technique. For intraarticular stabilization, autografts such as skin, fascia lata, ligament, bone-patellar ligament and tendon are used. In this experimental study, two different autografts Musculus Peroneus Longus (MPL) and Musculus Tibialis Cranialis (MTC) were used in the treatment of anterior cruciate ligament ruptures using intraarticular stabilization method. Twelve adult female goats were divided into two main groups. All subjects underwent physical and radiographic examinations of the right and left knee joints before operation. Physical, radiological and arthroscopic examinations were performed up to the sixth month after operation. At the end of six months, all subjects were euthanized and a macroscopic and microscopic examination of the knee joint was performed. Intraarticular stabilization of MPL and MTC tendon autogenous grafts in the treatment of anterior cruciate ligament rupture was evaluated physically, radiographically, arthroscopically, macroscopically and histopathologically and the results obtained producedno complications during the six months of anterior cruciate ligament ruptures and were usable. As a result, arthroscopicall and histopathological findings proved that the autografts used can be converted to cruciate ligament and used easily. Key words: Goat, anterior cruciate ligament, intraarticular stabilization, autograft, arthroscopy.