iMAM~I RABBANt'NiN TECDİD HAREKETiNDE EHL~i SÜNNET iliKADININ ÖNEMi

Abstract

imam-ı Rabbani olarak bilinenye Hindistan'ın Serhend şehrinde 971/1563 yılında dünyaya gelen Ahmed Faruk, sünnete tabi olmayı esas alarak, kelam ve tasawuf başta olmak üzere islami ilimiere yeni bir dinamizm kazandırmış ve Müslümanların yaşantılarında şeriatın esaslarına bağlılığın önemine kuwetli bir şekilde vurgu yapmıştır. imam-ı Rabbani'nin bu esaslar istikametinde gerçekleştirdiği tecdit ve ihya hareketi yaşadığı devirden itibaren günümüze kadar Müslümanlar üzerinde derin tesirler bırakmıştır. Bu sebeple o, "Müceddid-i elf-i sani" (hicri ikinci bin yılın yenileyicisi) olarak tanınmıştır. imam-ı Rabbani, tecdit hareketinin temeline itikadi konuları yerleştirmiş; o, bir taraftan Berahime ve felsefeciler gibi nübüwet müessesinin önemini zayıflatmaya çalışanlada mücadele etmiş, diğer taraftan da Şii propagandalarına karşı Ehl-i sünnet'tin koyduğu esasların önemine dikkat çekmiştir. O, inançsızlığa, dalalete, bidatlere ve yanlış inanışiara karşı büyük bir mücadele vermiş, aklın birçok konuda yetersiz kaldığına dikkat çekerek, nübüwet merkezli dine olan ihtiyacın önemine vurgu yapmıştır. imam-ı Rabbani, tasavvuf müessesesinin usul ve erkanını takip etmeye büyük bir hassasiyet göstermekle birlikte, şeriata uymayan bazı düşünce ve uygulamaların tasawuf adı altında meşruluk kazanmasına müsamaha göstermemiştir.