FARUK DUMAN'IN ÖYKÜLERİNDE DOĞA ALGISI

Abstract

Varoluştan günümüze değin insan ve doğa arasındaki ilişki değişip/dönüşüp zaman içinde daha insan merkezli bir tutuma bürünür. Bugün ekolojik krizlerin yaşandığı dünyada, insanın doğa ile kurduğu ilişki bu sebeple daha da önemli bir hal alır. İnsanın doğa ile kurduğu ilişkide, doğa odaklı bir tutumun disiplinlerarası bir perspektifle ele alınması gerekliliği tartışmaları devam ederken bu disiplin alanlarından biri olan edebiyatta, bu görüşlerin yansımaları da görülmeye başlar. 1990 sonrası Türk edebiyatının önemli yazarlarından biri olan Faruk Duman'ın eserleri doğa odaklılığı açısından değerlidir. Eserlerinde içerik olarak öne plana çıkan doğa, orman, hayvan ve mevsimler yazarın düş gücü ve doğa merkezli bir bakış açısı ile işlenir. Bu çalışmada Faruk Duman'ın hayatı, edebi kişiliği ve öyküleri doğa merkezli bir yaklaşımla irdelenerek anlatıların doğa algısı üzerine odaklanmaktadır.

From existence to present the relationship between man and nature change and/turn into takes a more human centered attitude over time, In the world where ecological crises are occurring today the relationship that man has with nature becomes even more important. In the relationship that man has established with nature the debate on the need for a nature driven attitude to be addressed with a interdisciplinary perspective continues and reflections of these views begin to be seen in literature one of these disciplines. After 1990 Faruk Duman, a major writer of Turkısh Literature is valuable in terms of nature's focus. The nature forest, animal and season whose work is highlighted as content are processed by the author's imagination and a nature centered perspective. In this study Faruk Duman's life, literary personality and stories are focudes on the nature perception of narrations by studying with a nature centered approach.