ABBÂSÎ DEVLETİNİN DİPLOMATİK VE KÜLTÜREL İLİŞKİLERİ (M. 750-850/ H. 132-235)

Abstract

Abbasîlerin ilk asrındaki (M.750-850/H.132-235 ) dış ilişkiler, doğu ve batı tarihi bakımından oldukça dikkat çekicidir. İslam devletleri, tarih boyunca büyük devletlerle birçok alanda ilişkiler geliştirdi. Hicretin altıncı yılında Hz. Muhammed (S.A.V), İslam devletine komşu olan devletlerin liderlerine İslam'ı tebliğ etmek ve barış yanlısı olduğunu göstermek amacıyla elçiler gönderdi. Elçilik faaliyetleri Hulefâ-yi Râşidîn, Emeviler ve Abbasilerin ilk dönemlerinde de aynen sürdürüldü. Bu durum neticede Abbasilerî, komşu devletler ve güçler ile sağlıklı ilişkiler kurmaya zorladı. Abbâsî Devletinin kurduğu ilişkilerde hiç şüphesiz en püyük pay, elçilik heyetlerinin oldu. Karşılıklı yazışmalar ve elçilik heyetleri sayesinde, Müslüman elçiler doğu ve batıdaki kralların ve imparatorların saraylarına ulaştılar. Karşılıklı yürütülen siyasi, kültürel, ve bilimsel faaliyetler, tarafların kültür ve düşünce hayatının gelişmesine önemli katkı sağladı. İlk Abbâsî dönemi (H. 132-235/ M. 750-850), İslam devletinin tipik ilmi dönemini temsil etmektedir. Abbâsî devletinin diğer devletlerle kültürel münasebetleri bu dönemde gelişmeye başladı. Özellikle yabancı kültürler, İslam medeniyetini ayağa kaldıracak olan bilimin ilham kaynağı oldu. Abbâsî devletinin siyasi istikrarı sağlaması ile birlikte, bilime olan ilgi artacak ve farklı dillerden birçok eser Arapça'ya tercüme edilecektir.The foreign relations in the first Abbasid era (132-235 AH / 750-850 AD) with its diplomatic and cultural aspects are important issues in the history of relations with the East and the West. In the era of the Prophet, his envoys passed away in the sixth year of the Hijra, carrying his books to the heads of the major states and neighboring countries of the State of Islam, offering them Islam and peace. During the era of the Rashed Caliphs and the era of the Umayyad state, the circle of foreign relations with neighboring countries and powers expanded, and in the first Abbasid era, the Abbasid state was a wide country, and it made it close to many countries, which forced it to organize healthy relations with neighboring countries and powers., Muslim ambassadors were able to reach the tiles and palaces of kings and emperors in the East And the West. These reciprocal political, cultural and scientific activities also contributed to developing the cultural and intellectual life of the parties. The first Abbasid era (132-235 AH/750-850 AD) represents the era of the scientific movement in the Islamic state. The cultural relations of the Abbasid state with other states such as Ancient Greece and the Persian Empire began to develop. Especially these foreign cultures are the elements that revive Islamic civilization and are a source of knowledge and inspiration for Islamic thought. With the development of the Abbasid state and its political stability.