DENEYSEL PROLİFERATİF VİTREORETİNOPATİ MODELİNDE OKTREOTİD VE İNFLİKSİMABIN SİTOKİN DÜZEYLERİNE ETKİSİ

Abstract

Proliferatif vitreoretinopati aktif sellüler proliferasyon ve traksiyonel retina dekolmanı gelişimiyle karakterize olan ciddi bir hastalık tablosudur. PVR tedavisinde cerrahi ekipman ve vitreoretinal cerrahi tekniklerindeki gelişmelere rağmen olguların birçoğunda sonuç görme keskinliği tatminkar değildir. Bu çalışmanın amacı intravitreal oktreotid ve infliksimabın PVR patogenezinde önemli rol oynayan sitokin düzeylerine ve PVR gelişimi üzerine olan etkinliğini araştırmaktır. Yirmi sekiz adet pigmentli kobay her grupta 7 denek olacak şekilde 4 gruba ayrıldı. Grup 1'e limbusun 1.5 mm gerisinden 0.2 ml serum fizyolojik intravitreal olarak uygulandı (kontrol). Grup 2'ye aynı metodla 0.07 IU/0.1 ml dispase ve 0.1 ml serum fizyolojik uygulandı (sham). Grup 3'e aynı metodla 0.07 IU /0.1 ml dispase ve 1 mg/0.1ml infliksimab uygulandı (infliksimab). Grup 4'deki kobaylara da aynı metodla 0.07 IU/0.01ml dispase ve 1 mg/0.1ml oktreotid uygulandı (oktreotid). Deney süresi boyunca grub 3 ve 4'e toplam iki kez aynı dozda intravitreal enjeksiyon yapıldı. PVR gelişimi için gerekli olan 10 haftalık süre beklenildi. Deney bitiminde gözler enüklee edilip ikiye bölündü; globun yarısı hematoksilen-eozin ile boyanarak epiretinal membran oluşumu, ganglion hücrelerinde karyopiknoz varlığı, fotoreseptör hücrelerinde bozulma ve retinal fold varlığı açısından histopatolojik olarak değerlendirmeye alınırken, diğer yarısının retinaları ayrılarak IL-1, IL-6, TNF-?, TGF-ß ve PDGF düzeyleri ELİSA yöntemiyle ölçüldü. İnfliksimab grubunda histopatolojik olarak fotoreseptör hücrelerde bozulma ve epiretinal membran oluşumu açısından sham grubuna göre anlamlı düzelme olduğu izlendi (p=0.031, p=0018). Oktreotid grubunda ise sadece fotoreseptör hücrelerde bozulma açısından sham grubuna göre anlamlı düzelme olduğu izlendi (p=0.031). Retinal TNF-?, IL-1, IL-6 ve PDGF düzeyleri tedavi gruplarında sham grubuna göre anlamlı düşüş gösterirken (p<0.05), TGF-ß düzeyindeki düşüş tedavi gruplarıyla sham grubu arasında istatiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). Sonuç olarak PVR patogenezinde önemli rol oynayan sitokin düzeylerini düşüren, intravitreal infliksimab ve oktreotid PVR gelişimini engelleyebilmektedir. Bu ilaçların PVR'nin profilaksisi ve tedavisinde adjuvan farmakolojik ajan olarak klinikte kullanıma girebilmesi için ileri çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Proliferatif vitreoretinopati, infliksimab, oktreotid

Proliferative vitreoretinopathy is a serious disorder that is characterized by the active development of cellular proliferation and tractional retinal detachment. In the treatment of PVR in many cases the result for visual acuity is not satisfactory despite advances in surgical equipment and vitreoretinal surgical techniques. The aim of this study was to investigate the efficiency of intravitreal octreotide and infliximab on cytokine levels which plays important role in the pathogenesis of PVR and development of PVR. Pigmented twenty-eight guinea pigs were divided into 4 groups each group consists of seven subjects. Group 1 (control) treated with 0.2 ml saline solution intravitreally from 1.5 mm behind the limbus. Group 2 (sham) was treated with 0.07 IU/0.1 ml dispase 0.1 ml saline solution using the same method. Group 3 (infliximab) was treated with 0.07 IU / 0.1 ml dispase and 1 mg/0.1ml infliximab using the same method. The subjects in group 4 (octreotide) was treated with 0.07 IU/0.01ml dispase and 1 mg/0.1ml octreotide using the same method. Group 3 and 4 was administered intravitreal injection of infliximab and octreotide for two times during the experiment. The 10-week period for formation of PVR awaited. Eyes were enucleated and divided into two sections, at the end of the experiment one half of the globe were stained with hematoxylin-eosin and evaluated for the epiretinal membrane formation, the presence of caryopycnosis in ganglion cells, deterioration of photoreceptor cells, and presence of retinal fold were examined histopathologically, on the other hand the other half of the globe was used for IL-1, IL-6, TNF-?, TGF-ß and PDGF levels in the retina. In the infliximab group significant improvement was observed histopathologically in terms of deterioration of photoreceptor cells and epiretinal membrane formation compared with sham group (p = 0.031, p=0.018). On the other hand in the octreotide group significant improvement was found only in terms of deterioration of photoreceptor cells compared with sham group (p = 0.031). Retinal TNF-?, IL-1, IL-6 and PDGF levels were significantly decreased in treatment groups compared to sham (p <0.05). The decrease in the level of TGF-ß was not statistically significant between treatment and the sham group (p> 0.05). As a result, intravitreal infliximab and octreotide can inhibit the development of PVR and reduce levels of cytokine which play an important role in the pathogenesis of PVR. Further studies are needed to determine the usage of these drugs clinically for PVR prophylaxis and treatment as an adjuvant pharmacological agent. Key words: Proliferative vitreoretinopathy, infliximab, octreotide