Zum Wesen des Genitivs im Deutschen und Genitivkonstruktionen im Türkischen

Abstract

Almanca’da Genitiv ve Türkçe’de isim tamlamalarının ele alındığı bu çalışmada, Genitiv’in aslında iyelik (aitlik) anlamında kullanıldığı ve kullanımı esnasında çeşitli rol ve görevler üstlendiği; cümlede özne, nesne, tümleç olabildiği; bu manada aitlik (sahip olma), tümleç-yüklem, oluş-meydana gelme, miktar-nicelik, tanıtma-belirtme, anlamlandırma gibi ilişkiler ifade ettiği ve tamlayıcı unsur olarak tamlanandan sonra geldiği tespit edildi. Türkçe’de en çok kullanılan tamlama çeşidinin isim tamlaması olduğu ve bu tamlamanın da “belirtili isim tamlaması”, belirtisiz isim tamlaması”, zincirleme isim tamlaması” ve “takısız isim tamlaması” şeklinde kullanıldığı; Almanca’nın aksine Türkçe’de tamlayan unsurların genelde tamlananlardan önce geldiği görüldü.