PASİF YAŞANTI EĞİLİMİ ÖLÇEĞİ’NİN TÜRK KÜLTÜRÜNE UYARLANMASI: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Abstract

Bu çalışma, Pasif Yaşantı Eğilimi Ölçeği’nin (PAYE-Ö) Türk genç yetişkinler örneklemindeki psikometrik özelliklerini değerlendirmeyi ve günlük hedefler ile yatış eğilimi arasındaki ilişkide yaşam anlamının aracılık rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmaya 18 ile 25 yaşları arasında (Ortalama yaş= 20.03 ± 3.80) toplam 788 genç yetişkin katılmıştır. Yapısal geçerliliği sağlamak için doğrulayıcı faktör analizi, ölçüt geçerliliği ve yordayıcı geçerlilik çalışmaları yürütülmüştür. Ölçek geçerliliği için Pearson korelasyon katsayıları, PAYE-Ö ile Sürekli Umut Ölçeği arasındaki ilişkiyi analiz etmek amacıyla kullanılmıştır. Yordayıcı geçerlilik için, günlük hedefler ile pasif yaşantı eğilimi arasındaki ilişkide yaşam anlamının aracı rolü, bootstrap yöntemi ile değerlendirilmiştir. Güvenirlik analizleri, Cronbach alfa katsayısı, %27 alt-üst grup t-testi ve McDonald’s omega ile gerçekleştirilmiştir. Bulgular, altı maddeli, tek faktörlü PAYE-Ö’nün mükemmel model uyum indekslerine sahip olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, ölçeğin yüksek düzeyde güvenirliğe sahip olduğu belirlenmiştir (? = 0.71, ? = 0.70). PAYE ile sürekli umut arasında anlamlı bir negatif ilişki bulunmuştur. Bunun yanı sıra, günlük hedefler ile pasif yaşantı eğilimi arasındaki ilişkide yaşam anlamının aracı etkisi olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, PAYE-Ö, Türk genç yetişkinlerin iş gücüne katılım eğilimlerini ve iş arama faaliyetlerinden çekilme yönelimlerini değerlendirmek için geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olarak kullanılabilir.