DENOSUMAB VE BİFOSFONAT GRUBU İLAÇLARIN DENTAL İMPLANT OSSEOİNTEGRASYON BAŞARISINA ETKİSİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Abstract

DENOSUMAB VE BİFOSFONAT GRUBU İLAÇLARIN DENTAL İMPLANT OSSEOİNTEGRASYON BAŞARISINA ETKİSİNİN KARŞILAŞTIRILMASI Osseointegrasyon, yeni doku oluşumu ile meydana gelen canlı kemik ile implant yüzeyi arasındaki anatomik ve fonksiyonel bağlantı olarak tanımlanır. Osseointegrasyon başarısını etkileyen çeşitli faktörler vardır. Sistemik faktörler, dental implant ile alveol kemik arasında gerçekleşen iyileşme fazlarının biyolojik sürecini etkilemesi sebebiyle implant başarısı açısından dikkatle değerlendirilmelidir. Osteoporoz tedavisinde sıklıkla kullanılan ajanlar olan denosumab ve bifosfonat grubu ilaçlar osseointegrasyon sürecini etkilemektedir. Bu hayvan çalışmasında, denosumab ve bifosfonat grubu ilaçların ve aynı zamanda denosumab yarılanma ömrünün dental implant osseointegrasyonu üzerine etkilerini incelemek amaçlanmıştır. Denekler her birinde 10 rat olacak şekilde 5 eşit gruba ayrılmıştır: 1.Kontrol Grubu (n=10): Genel anestezi altında herhangi bir medikasyon uygulanmamış deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplantların cerrahi olarak yerleştirimesini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 2.Bifosfonat (Zoledronik asit) medikasyonunun hemen ardından implant yerleştirilen grup (ZA1) (n=10): Genel anestezi altında intaperitoneal 0,1 mg/kg zoledronik asit medikasyonu yapılmış deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplant cerrahisini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 3.Denosumab medikasyonunun hemen ardından implant yerleştirilen grup (DB1) (n=10): Genel anestezi altında subkutanöz 0,8 mg/kg denosumab enjekte edilen deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplant cerrahisini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 4. Bifosfonat (Zoledronik asit) medikasyonunu takiben 1 ay sonra implant yerleştirilen grup (ZA2) (n=10): Bifosfonat medikasyonunu takiben 1 ay sonra genel anestezi altında deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplantların cerrahi olarak yerleştirilmesini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 5. Denosumab medikasyonunu takiben 1 ay sonra implant yerleştirilen grup (DB2) (n=10): Denosumab medikasyonunu takiben 1 ay sonra genel anestezi altında deneklerin sağ tibiya kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplant cerrahisini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda sistemik zoledronik asit uygulamasının kemik implant kaynaşması üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir artış sağladığı gösterilmiştir (p<0.05). Bununla birlikte, DB1, ZA2 ve DB2 gruplarında da kontrol grubuna göre kemik implant kaynaşma değerlerinde numerik olarak artış gözlemlenmiş ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). Anahtar Kelimeler: bifosfonatlar, denosumab, dental implant, osseointegrasyon, zoledronik asit

COMPARISON OF THE EFFECTS OF DENOSUMAB AND BISPHOSPHONATE GROUP DRUGS ON THE SUCCESS OF DENTAL IMPLANT OSSEOINTEGRATION Osseointegration is defined as the anatomical and functional connection between living bone and the implant surface, resulting from new tissue formation. Various factors influence the success of osseointegration. Systemic factors should be carefully evaluated in terms of implant success because they affect the biological process of the healing phases occurring between the dental implant and the alveolar bone. Denosumab and bisphosphonate drugs, which are frequently used agents in the treatment of osteoporosis, affect the osseointegration process. This animal study aimed to investigate the effects of denosumab and bisphosphonate drugs, as well as the half-life of denosumab, on dental implant osseointegration. The subjects were divided into 5 equal groups, each consisting of 10 rats: 1. Control Group (n=10): Under general anaesthesia, implants 2.5 mm in diameter and 4 mm in length were placed in the metaphysical parts of the right tibia bones of subjects who had not received any medication. Following surgical placement of the implants, the rats were sacrificed at the end of the third month. 2. Group with implant placement immediately after bisphosphonate (zoledronic acid) medication (ZA1) (n=10): Subjects administered 0.1 mg/kg zoledronic acid medication intraperitoneally under general anaesthesia had implants 2.5 mm in diameter and 4 mm in length placed in the metaphysical parts of their right tibia bones. The rats were sacrificed at the end of the third month following the implant surgery. 3. The group receiving denosumab medication and having implants placed immediately after medication (DB1) (n=10): Implants measuring 2.5 mm in diameter and 4 mm in length were placed in the metaphysis of the right tibia of subjects who received a subcutaneous injection of 0.8 mg/kg denosumab under general anaesthesia. The rats were sacrificed at the end of the third month following the implant surgery. 4. Group receiving bisphosphonate (zoledronic acid) medication and implant placement 1 month after medication (ZA2) (n=10): One month after bisphosphonate medication, implants 2.5 mm in diameter and 4 mm in length were placed in the metaphysis of the right tibia bones of the subjects under general anaesthesia. Following surgical placement of the implants, the rats were sacrificed at the end of the third month. 5. Group receiving denosumab medication and implant placement one month after medication (DB2) (n=10): One month after denosumab medication, implants measuring 2.5 mm in diameter and 4 mm in length were placed in the metaphysical regions of the right tibia bones of the subjects under general anaesthesia. The rats were sacrificed at the end of the third month following the implant surgery. The results of this study demonstrated that systemic zoledronic acid administration produced a statistically significant increase in bone implant integration (p<0.05). However, a numerical increase in bone implant integration values was also observed in the DB1, ZA2 and DB2 groups compared to the control group, but this difference was not statistically significant (p>0.05). Keywords: bisphosphonates, denosumab, dental implant, osseointegration, zoledronic acid