KRONİK OBSTRÜKTİF AKCİĞER HASTALIĞI (KOAH) OLAN HASTALARDA ANTİOKSİDAN TEDAVİNİN OTONOMİK NÖROPATİ VE OKSİDAN-ANTİOKSİDAN SİSTEM ÜZERİNE ETKİSİ

Abstract

Bu çalışma, kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) patogenezinde temel bir rol oynayan oksidatif stresin, hastalığın seyir ve prognozu üzerinde önemli bir belirleyici olan otonomik nörolojik disfonksiyonun etiyoloj isinde yer alıp almadığını tespit etmek amacıyla planlandı. Otonomik nörolojik disfonksiyonu olan ve KOAH dışında herhangi bir kronik hastalığı bulunmayan toplam 20 erkek hastaya (çalışma grubu) üç ay süreyle E vitamini (400 mg/gün) ve N-asetilsistein (600mg/gün) den oluşan tedavi uygulandı. Tedavinin başında ve sonunda otonomik nörolojik sistemin değerlendirilmesi için; istirahatta ve derin solunumda R-R analizi ile kalp hızı değişebilirliği tayini ve sempatik deri yanıtıyla birlikte QT ve QTc interval! ölçümleri yapıldı. Oksidan- antioksidan sistem ise plazma malondialdehit (MDA), eritrosit katalaz ve glutatyon peroksidaz (GSH-Px) seviyeleri ile değerlendirildi. Ayrıca yaş ve cinsiyet bakımından özdeş on sağlıklı gönüllüye de aynı testler uygulandı. Hastaların tedavi öncesi ve tedavi sonrası değerleri kendi aralarında ve kontrollere ait normal değerlerle karşılaştırıldı. Tedavi periyodu sonrasında tedavi öncesi değerlere göre plazma MDA düzeyinde anlamlı düşüş izlendi (p<0,001). Katalaz ve GSH-Px düzeyleri arasındaysa anlamlı farklılık yoktu (p>0,05). Tedavi öncesinde MDA düzeyi kontrollere göre anlamlı olarak yüksekken (p<0,05) tedavi sonrasında bu değer kontrollerin düzeyine dönmüştü (p>0,05). Katalaz ve GSH-Px düzeyleri ise tedavi öncesinde ve sonrasında kontrollerin değerlerinden farksızdı (p>0,05). Tedavi öncesi ve sonrasına ait otonomik nörolojik sistem parametrelerinde anlamlı fark izlenmedi (p>0,05). Buna karşılık hem kalp hızı değişebilirliğinde (parasempatik sistem) ve hem de ayaktan kaydedilen sempatik deri yanıtında (sempatik sistem) tedavi öncesi dönemde normalin altında kalan (p<0,05) değerler, tedavi sonrasında normal kontrol değerlerine yükseldi (p>0,05). Çalışma sonuçlarımız, KOAH'lılarda görülen otonomik nörolojik disfonksiyonun etiyoloj isinde artmış oksidatif stresin önemli rolü olabileceğini düşündürmektedir. Etkin bir antioksidan tedavi ile KOAH' da görülen otonomik nörolojik disfonksiyonun parasempatik ve sempatik parametrelerinde, anlamlı düzelmeler sağlanabileceğini düşünüyoruz. Anahtar kelimeler: KOAH, otonomik disfonksiyon, antioksidan tedaviThis study was designed to determine whether an etiological role of oxidative stress which plays an important role in the pathogenesis of chronic obstructive pulmonary disease (COPD) was taken part in autonomic neurological dysfunction, an important predictor of prognosis and survey of the disease. Three months cure of vitamin E (400 mg/day) and X-acetylcysteine (600 mg/day) was administered to 20 male patients (study group) who had autonomic neurological dysfunction and had not any chronic disease except for COPD. Heart rate variability determination in rest and deep breathing by R-R analyses, sympathetic scin response, and QT, QTc interval analyses were performed to evaulate autonomic neurological system, and plasma malondialdehyde (MDA) and erythrocyte catalase and glutathion peroxidase (GSH-Px) levels were also measured to evaulate the oxidant-antioxidant system before and after the treatment period. The same analyses were also performed to the control group which was consisted often sex and age matched healthy volunteers. The values obtained from the study group before and after the treatment were compared by themselves and the values determined from the control group were also compared with study group each other. It was observed that, significant decreases in plasma MDA levels were determined after treatment when compared with initial values (p<0.001). When the values determined before and after treatment compared there were not any significant differences in erythrocyte levels of catalase and GSH-Px (p>0.05). Plasma MDA levels determined before treatment were significantly higher than the values of control group (p<0.05). However plasma MDA levels determined after treatment were returned to normal levels (p>0.05). There were no significant differences in erytrocyte catalase and GSH-Px levels of controls when compared with the values of study group determined before and after treatment period (p>0.05). There were no significant differences between the results of autonomic neurological system tests performed before and after the treatment (p>0.05). In spite of this, both heart rate variability values (parasympathetic system) and sympathetic skin response values (sympathetic system) recorded from feet, were all increased up to normal limits of controls (p>0.05) after the treatment despite of the significantly lower values of the same parameters determined before the treatment when compared with controls (p<0.05).According to our results, an increase in oxidative stress may play an important role in etiology of autonomic neurologic dysfunction seen in COPD. It is concluded that significant improvements may be hoped in sympathetic and parasympathetic parameters of autonomic neurologic dysfunction seen in COPD by an effective antioxidant therapy. Key words: COPD, autonomic dysfunction, antioxidant treatment