Türkiye’de Oftalmoloji Cerrahi Eğitiminde FAKO Simülatörlerinin Cerrahi Yeterlilik ve Özgüven Üzerine Etkisi: Kesitsel Çalışma

Abstract

Amaç: Bu çalışma, sanal gerçeklik tabanlı fakoemülsifikasyon (FAKO) simülatör eğitiminin Türkiye’deki göz hastalıkları asistanları nın cerrahi yeterlilik ve becerilerine olan etkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: EyeSI fako-sanal gerçeklik si mülatörünü daha önce kullanmış olan üniversite ve eğitim araştırma hastanelerinde görev yapan göz hastalıkları asistanlarına 21 sorudan oluşan çevrim içi bir anket uygulanmıştır. Katılımcılar oftalmoloji de neyim sürelerine göre 2 gruba ayrılmıştır: Grup 1 (≤2 yıl), Grup 2 (>2 yıl). Ankette cerrahi deneyim, simülatörün teknik yeterliliği, eğitime katkısı ve cerrahi özgüvene etkisi değerlendirilmiştir. Toplam 34 ge çerli yanıt analiz edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların 19’u (%55,9) Grup 1’de, 15’i (%44,1) Grup 2’de yer almıştır. Eğitim öncesinde Grup 1 katılımcılarının %50’si düşük cerrahi özgüven bildirmiş, bu oran eği tim sonrası %73,5 ile orta düzeye yükselmiştir. Gruplar arasında özgü ven artışı açısından anlamlı fark gözlenmemiştir (p=0,255, p=0,637). Simülatör, el-göz koordinasyonu (%76,5) ve FAKO tekniği yeterliliği (%73,5) üzerinde olumlu etkili olmuş; ancak komplikasyon yönetiminde daha az etkili bulunmuştur (%20,6). Simülasyonun gerçek cerrahiye ben zerliği %35,3 oranında düşük, %5,9 oranında ise çok yüksek olarak de ğerlendirilmiştir. Yaygın kullanımın önündeki başlıca engeller sınırlı erişim, finansal kısıtlamalar ve teknik sorunlardır. Sonuç: Sanal ger çeklik simülatörleri, cerrahi beceri ve özgüven gelişimini destekleyerek göz hastalıkları asistan eğitiminde değerli bir rol oynamaktadır. Simü latör eğitiminin oftalmoloji eğitim programlarına entegrasyonu, eğitim etkinliğini artırabilir ve komplikasyon oranlarını azaltabilir.