MADDE KULLANIM BOZUKLUĞU TANILI BİREYLERDE MOTİVASYONEL GÖRÜŞME TEKNİKLERİNİN TEDAVİ MOTİVASYONU VE MADDE KULLANMA EĞİLİMİNE ETKİSİ

Abstract

Bu çalışma madde kullanım bozukluğu tanılı bireylerde motivasyonel görüşme tekniklerinin tedavi motivasyonu ve madde kullanma eğilimine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma randomize kontrollü deneysel desende yapıldı. Araştırmanın evrenini 12 Nisan 2022 – 22 Şubat 2024 tarihleri arasında Malatya Turgut Özal Tıp Merkezi psikiyatri polikliniğine başvuran madde kullanım bozukluğu tanısı almış, iletişim ve işbirliğine açık, araştırmaya alınma kriterlerini taşıyan tüm hastalar oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini araştırmaya katılmayı kabul eden 25 kontrol grubu ve 25 deney grubu madde kullanım bozukluğu tanılı hastalar oluşturmuştur .Çalışmanın gücünü belirlemek amacıyla G Power 3.1.9.7. programı kullanılarak post hoc power analizi yapılmış ve çalışmanın gücü 0.99 olarak bulunmuştur.Verilerin toplanmasında araştırmacılar tarafından hazırlanan ve katılımcıların demografik özelliklerinin yer aldığı Kişisel Bilgi Formu,Tedavi Motivasyonu Anketi (TMA) ve Madde Kullanma Eğilimi Ölçeği (MKEÖ), oluşan anket formları kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi aşamasında ortanca değerler, standart sapma, aritmetik ortalama, minimum ve maksimum değerler, Kolmogorow-Smirnov,Shapiro-Wilk testi kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları, kontrol grubunun tedavi motivasyonu ve madde kullanım eğilimi için ön test, 21 günlük takip testi ve son test ortalama puanlarının karşılaştırmalı analizinin, kişilerarası yardım gereksinimi alt maddesi için toplam ortalama puanlar arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğunu göstermiştir(p<0.05) Deney grubunun tedavi motivasyonu ve madde kullanım eğilimi puan ortalamalarının ön test, 21 günlük izleme testi ve son test karşılaştırmaları incelendiğinde, tedavi motivasyonu, içsel motivasyon ve kişilerarası yardım arama alt boyutlarının puan ortalamaları ile madde kullanım eğilimi toplam puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı farklar bulunmuştur (p<0.05). Deney ve kontrol gruplarının tedavi motivasyonu ve madde kullanım eğilimi puanlarının ön test ve 21 günlük takip ortalamaları ve t-puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar gözlenmiştir (p<0.05). Sonuç olarak madde kullanım bozukluğu tanılı bireylerde motivasyonel görüşme tekniklerinin tedavi motivasyonuna pozitif yönde, madde kullanma eğilimine negatif yönde etkisi olduğu tespit edilmiştir. Madde kullanım bozukluğu tanısı almış bireylerde motivasyonel görüşme tekniğinin daha geniş örneklem gruplarında uygulanıp araştırma yapılması, hemşirelerin motivasyonel görüşme tekniklerini geliştirmeye yönelik hizmetleri bütüncül bakım planına eklemesi önerilebilir. Anahtar Kelimeler: motivasyon, hemşirelik, madde kullanım bozukluğu, madde kullanma eğilimi , tedavi motivasyonuThis study was conducted to examine the effects of motivational interviewing techniques on treatment motivation and substance use tendency in individuals diagnosed with substance use disorder. The research was conducted in a randomized controlled experimental design. The population of the study consisted of all patients who applied to Malatya Turgut Özal Medical Center psychiatry outpatient clinic between 12 April 2022 and 22 February 2024, who were diagnosed with substance use disorder, were open to communication and cooperation, and met the criteria for inclusion in the study.The sample of the study consisted of 25 control group and 25 experimental group patients diagnosed with substance use disorder who agreed to participate in the research. In collecting data, survey forms consisting of the Personal Information Form, Treatment Motivation Survey (TMA) and Substance Use Tendency Scale (MDAS), prepared by the researchers and containing the demographic characteristics of the participants, were used. Median values, standard deviation, arithmetic mean, minimum and maximum values, Kolmogorow-Smirnov, Shapiro-Wilk tests were used to evaluate the data. The findings of the study showed that the comparative analysis of the pre-test, 21-day follow-up test and post-test mean scores of the control group for treatment motivation and substance use tendency, and the difference between the total mean scores for the sub-item of need for interpersonal help was statistically significant (p<0.05). When the pre-test, 21-day follow-up test and post-test comparisons of the treatment motivation and substance use tendency mean scores of the experimental group were examined, statistically significant differences were found between the score averages of the treatment motivation, intrinsic motivation and interpersonal help-seeking sub-dimensions and the total substance use tendency score (p <0.05). Statistically significant differences were observed between the pretest and 21-day follow-up averages and t-scores of treatment motivation and substance use tendency scores of the experimental and control groups (p<0.05). As a result, it has been determined that motivational interviewing techniques have a positive effect on treatment motivation and a negative effect on the tendency to use substances in individuals diagnosed with substance use disorder.It may be recommended that motivational interviewing techniques be applied to larger sample groups in individuals diagnosed with substance use disorders and that nurses add services to improve motivational interviewing techniques to the holistic care plan. Key Words: motivation, nursing, substance use disorder, substance use tendency, treatment motivation