Gebelik Toksemili Koyunlarda Progesteron Reseptör Blokörünün Doğum Mekanizmasında Oluşturduğu Değişikliklerin İncelenmesi

Abstract

Gebelik toksemisi koyunların gebeliğinin son haftalarında gözlenen, negatif enerji balansı ve bozulmuş glukoneogenezis nedenli metabolik bir problemdir. Çalışmada gebelik toksemili koyunlarda doğum indüksiyonu için aglepristonla yeni bir protokol sunulmuştur. Dört deney grubu oluşturulmuştur: Grup AG (n=10), Grup DEX (n=10), Grup NC (sağlıklı koyunlardan oluşan negatif kontrol grubu n=5) ve Grup PT (gebelik toksemili koyunlardan oluşan pozitif kontrol grubu n=5)?den ilk iki gruptaki koyunlara sırasıyla 10 mg/kg dozda aglepriston iki doz ve 5 ml deksametazon tek doz olacak şekilde uygulanırken, çalışmanın negatif ve pozitif kontrol grupları doğum indüksiyonu için hiçbir tedavi almamıştır. Doğumdan hemen sonra 4 plasentom sıvı azotta şok dondurulmuştur. Total mRNA izolasyonu yapılmış ve plasental steroidogenik enzimlerle önemli prostaglandin reseptörlerinin ekspresyonları Real-Time PCR ile moleküler düzeyde incelenmiştir. Çalışmanın klinik parametreleri arasında gruplar arasında istatistiksel fark bulunamamıştır. Artmış NEFA (NEFA; P=0,009) ve ?-HBA (P=0,039) konsantrasyonları hastalık tablosuna eşlik etmiş ve AG, DEX ve PT gruplarının tüm koyunlarında gebelik toksemisi teşhisi için önemli bulunmuştur. Kuzuların rektal beden ısıları arasında fark önemli bulunmazken, yavru doğum ağırlıkları arasında istatistiksel olarak fark bulunmuştur. Kuzuların kan pH, biyokimyasal ve hematolojik verilerinde ölçüm zamanlarına göre gruplar arasında farklar bulunmuştur. Tamamlanmamış servikal dilatasyonla ilişkili şiddetli doğum patolojisi DEX grubu koyunlarında gözlenmiştir. Bu sonuçlara göre aglepriston uygulamaları, anne ve yavrularında yan etki oluşturmaksızın zamanlı doğum indüksiyonuna neden olmaktadır. Bunun ötesinde deksametazonun yenidoğanların hayatta kalabilmesini yüksek oranda riske edebilecek patolojilere zemin hazırlayarak doğumu uyardığını öne sürebiliriz. Tamamlanmamış servikal dilatasyon ve etkisiz, sürekli gelen uterus kontraksiyonları, plasental ayrışma ve kan akımı kesilmesinden dolayı, kuzu ölümlerinde önemli bir faktör olabilir. Kuzularda ne deksametazon ne de aglepriston uygulamaları StAR protein, CYP11A1, CYP17, 3?-HSD ve aromataz ekspresyonlarını önemli derecede artırmamıştır. Uygulamalar arasında deksametazon PTGS2 (COX-II) ekspresyonunu önemli derecede artırırken, aglepriston bu süreci etkilememiş ve spontan ekspresyon düzeyiyle benzer sonuç vermiştir. Çalışmamızda total plasentomlardaki PTGES ekspresyon modeli, PTGS2 seviyesiyle benzer bulunmuştur. İki farklı ilaç uygulamasıyla, prostaglandin ekspresyonları açıkça farklı mekanzimalar tarafından kontrol edilmektedir. Deksametazon uygulaması total ve kapsula plasentomda PTGS2 ve PTGES ekspresyonlarını artırmış, muhtemelen PGE2?nin doğum ilişkili artışına neden oılmuştur. Diğer taraftan bu enzimlerin ekspresyon düzeylerinin aglepriston uygulamasından sonra total plasentomda ve PTGES?nin maternal plasentomda belirlenmesi, PGE2?nin gebelik ilişkili artışıyla açıklanabilemektedir. Maternal ve fetal plasentom hem AG hem de DEX grubunda yüksek EP3 ekspresyonuna neden olurken, FP ekspresyonunda artmış yada kontrol grubu benzeri ekspresyon seviyesi sadece aglepriston grubunun fetal plasentomunda belirlenmiştir. Bu çalışmanın klinik sonuçları gebelik toksemisinde olduğu gibi, deksametazonun servikal dilatasyonda aksamaya neden olduğunu göstermiş Gebelik toksemisindeki hormonal bozulma ve yüksek dozda deksametazon uygulamaları lokal progesteron üzerinde etkisiz bir mekanizma oluşturarak, bu patolojiye neden olduğu ileri sürülebilir. Gebelik toksemili koyunlarda, spontan doğumun ana endokrinolojik mekanizması görülmemektedir. Uygulama protokolleri gebelik toksemili koyunların doğum mekanizmasında farklı hormonal değişimlere neden olarak farklı ekspresyon modellerine neden olmuştur. Prostaglandin ekspresyonundaki farklılıkların, etkisiz uterus kontraksiyonlarının bir nedeni olabileceği ileri sürülebilir.