Birinci Basamak Sağlık Çalışanlarında İş Doyumu ve Etkileyen Faktörler

Abstract

Amaç: Bu araştırmadaki amaç, birinci basamak sağlık çalışanlarındaki iş doyumunu ve etkileyen faktörleri belirlemektir. Yöntemler: Kesitsel nitelikte ve tanımlayıcı olan bu araştırma, Elazığ il merkezindeki aile hekimliği merkezleri, toplum sağlığı merkezi (TSM) ve verem savaş dispanseri personeli arasında direkt gözlem altında anket uygulanarak yapılmıştır. Bulgular: Araştırmanın evrenini oluşturan 310 kişiden, 282'sine (%94) ulaşılmıştır. Araştırmaya katılan kişilerin 104'ü doktor, 132'si yardımcı sağlık personeli ve 46'sı diğerlerinden (hizmetli, şoför) oluşmaktaydı. Kişilerin, yaş ortalaması 37,21±7,70 olup, %60,6'sı kadın, %80,1'i evli, %96,5'i en az lise mezunuydu. Araştırma kapsamındaki kişilerin, toplam iş doyumu puan ortalaması 63,24±13,63'dür. Hekim ve hemşirelerin genel iş doyumu puan ortalaması yüksek bulunurken, hizmetli personelin iş doyumu puan ortalaması düşük bulunmuştur. Kadrolu ve sözleşmeli personelde, kadınlarda, eşi çalışanlarda, mesleğini isteyerek seçenlerde, eğitimi yüksek olanlarda, sağlık personelinde, çalışma süresi fazla olanlarda, geliri yüksek olanlarda, çocuk sayısı 3 ve daha az olanlarda ve işini yeteneklerine uygun bulanlarda iş doyumu puanı yüksek bulundu. Medeni durum, çocuk sahibi olup olmama ve yaşın iş doyumu puanını etkilemediği görüldü.Sonuç: Geliri yüksek olanlarda, işini yeteneklerine uygun bulan ve mesleğini isteyerek seçenlerde iş doyumu ölçeği puanı yüksektir. Bu durum aynı statüye sahip personelde ücret dengesinin kurulması gerekliliğini ortaya koymaktadır. Toplum Sağlığı Merkezindeki iş doyumu puanının düşük olması TSM şartlarının düzeltilmesi gerektiğini göstermektedir.