TAVŞANLARDA DENEYSEL SİNİR HASARININ İYİLEŞMESİ ÜZERİNDE TROMBOSİTTEN ZENGİN FİBRİN'İN ETKİSİ

Abstract

Bu çalışma sinir hasarlarının tedavisinde otojen trombositten zengin fibrin'in (TZF) etkisinin araştırılması amacıyla yapıldı. Çalışmada 28 adet 5-6 aylık erkek Yeni Zelanda tavşanı kullanıldı. Tavşanlar rastgele kontrol ve tedavi grubu olmak üzere iki ana gruba ayrıldı. Tedavi grubundaki tavşanlardan operasyondan önce 8 ml kan alınıp 400 g'de 10 dakika santrifüj işlemi yapılarak TZF hazırlandı. Genel anestezi altında ön bacağın medial yüzü üzerinde articulatio humeri ekleminin distalinden articulatio cubiti ekleminin distaline kadar deri ensizyonu yapıldı. Fasialar kesilip, kaslar ekarte edilerek pleksus brachialis'in kök kısmı ortaya çıkarıldı. Tüm tavşanlarda n. radialis ve n. ulnaris'e anevrizma klempleri ile 90 saniyelik bir basınç uygulanarak sinir hasarı oluşturuldu. Kontrol grubunda anevrizma klempleri çıkartıldıktan sonra herhangi bir işlem yapılmadan operasyon bölgesi kapatıldı. Tedavi (TZF) grubundaki tavşanlarda ise anevrizma klempleri çıkarıldıktan sonra hasarlı sinir bölgeleri operasyondan hemen önce hazırlanmış olan otojen TZF ile örtüldü. Operasyon bölgesi rutin cerrahi kurallara uygun şekilde kapatıldı. Postoperatif olarak 14 tavşan 30 gün, 14 tavşan ise 60 gün boyunca takip edildi. Tavşanlar haftalık olarak klinik muayeneye tabii tutuldu. Hayvanlarda, ayağın çekilmesine verilen tepki, derin ağrı duyusuna verilen tepki ve kavrama hareketlerinden oluşan klinik muayene bulgularına bakıldı. Operasyondan önce, operasyondan hemen sonra, 30. ve 60. günlerde elektromiyografi uygulaması yapıldı. Her bir gruptan 7'şer adet tavşan 30. günde, kalan 7'şer adet tavşan ise 60. günde sakrifiye edildi. Histopatolojik kontroller için hasar oluşturulan sinir dokuyla beraber proksimal ve distalindeki sağlam sinir dokusu da alındı. Tüm gruplarda gözlenen değişimler klinik, elektromiyografik ve mikroskobik olarak incelendikten sonra elde edilen verilerin istatistiksel değerlendirmeleri gerçekleştirildi. Klinik bulgularda; TZF grupları ile kontrol grupları arasında anlamlı farklılık gözlendi. EMG bulgularında; ilk amplitüd/son amplitüd değerlerinin karşılaştırılması yapıldığında referans değerlerinde anlamlı bir farklılık bulunmazken, 30 günlük gruplar (kontrol/TZF) ve 60 günlük gruplarda (kontrol/TZF) anlamlı farklılık tespit edildi. Histopatolojik bulgularda; kontrol gruplarına göre, TZF gruplarında dejeneratif değişikliklere daha az rastlanırken rejeneratif değişikliklere daha fazla rastlandı. Klinik, EMG ve histopatolojik bulgular deneysel sinir hasarlarında TZF'nin iyileşmeye olumlu katkısını göstermektedir (p<0.05). Sonuç olarak; TZF'nin doku uyumlu oluşu, enflamasyonu ve enfeksiyonu baskılaması, vaskülarizasyonu ve iyileşmeyi hızlandırması özellikleri nedeniyle sinir hasarlarının onarımında kullanılabileceği kanaatine varıldı.This study was conducted to investigate the effect of autogenous platelet-rich fibrin (PRF) in the treatment of nerve injuries. Twenty eight 5-6 month old male New Zealand rabbits were used in the study. The rabbits were randomly and equally divided into two main groups as control and treatment groups. Before the operation, 8 ml of blood was taken from the rabbits in the treatment group and TZF was prepared by centrifugation at 400g for 10 minutes. Under general anesthesia, a skin incision was made on the medial aspect of the foreleg from the distal part of the articulatio humeri joint to the distal part of the articulatio cubiti joint. The fasciae were cut, muscles were excised and the root of the plexus brachialis was exposed. In all rabbits, nerve damage was induced by applying pressure to the n. radialis and n. ulnaris with aneurysm clamps for 90 seconds.In the control group, after the aneurysm clamps were removed, the operation area was closed without any procedure. In rabbits in the treatment (PRF) group, after the aneurysm clamps were removed, the damaged nerve areas were covered with autogenous PRF prepared just before the operation. The operation area was closed in accordance with routine surgical rules. Postoperatively, 14 rabbits were followed up for 30 days and 14 rabbits for 60 days. Rabbits were subjected to weekly clinical examination. The animals were evaluated for clinical examination findings consisting of response to foot pull, response to deep pain sensation, and grasping movements. Electromyography was performed before the operation, immediately after the operation, and on the 30th and 60th days. 7 rabbits from each group were sacrificed on the 30th day and the remaining 7 rabbits were sacrificed on the 60th day. For histopathological controls, intact nerve tissue in the proximal and distal of the damaged nerve tissue was also taken. After examining the changes observed in all groups clinically, electromyographically and microscopically, statistical evaluations of the obtained data were performed. A significant difference was observed between the PRF groups and the control groups in clinical findings. In EMG findings; when the initial amplitude/ final amplitude values were compared, no significant difference was found in the reference values, whereas significant differences were found in the 30-day groups (control/PRF) and 60-day groups (control/PRF). In histopathological findings, degenerative changes were found less in TZF groups and regenerative changes were found more in TZF groups compared to control groups. Clinical, EMG and histopathological findings show the positive contribution of PRF to recovery in experimental nerve injuries (p<0,05). In conclusion; it was concluded that PRF can be used in the repair of nerve injuries due to its tissue compatibility, suppression of inflammation and infection, and acceleration of vascularization and healing.