“TEN” SÖZCÜĞÜ ÜZERİNE ETİMOLOJİK BİR DENEME

Abstract

“Ten” sözcüğü, Türk Dil Kurumu’nun hazırladığı “Türkçe Sözlük”te “1. İnsan vücudunun dış yüzü, cilt 2. vücut” anlamında Farsça kökenli bir sözcük olarak tanımlanmıştır. Fakat bu sözcüğün Farsça olup olmadığı ile ilgili çeşitli görüşler bulunmaktadır. Clauson’a göre “ten” sözcüğü alışılmadık şekilde, erken bir tarihte Türkçeye kopyalanmış olan Farsça bir sözcüktür. Fakat Dankoff, bu sözcüğün Divanü Lûgat-it Türk’te yanlış okunduğunu, doğru şeklin ise “İnsan vücudu anlamına gelen” Türkçe “y?n” sözcüğüne dayandığını ileri sürmektedir. Abdullah Taymas ve Günay Karaağaç ise “ten” sözcüğünü Türkçe bir kelime olarak nitelendirmektedir. Bu çalışmada Dankoff, Taymas ve Karaağaç gibi sözcüğün aslının Türkçe olduğu savunulmakla birlikte, “ten” sözcüğünün Türkçe oluşunun bir yanlış okumadan kaynaklanmadığı ve sözcüğün Türkçe olduğunu ispatlayacak farklı delillerin de bulunduğu ortaya konulmaya çalışılacaktır.