FONKSİYONEL ENDOSKOPİK SİNÜS CERRAHİSİ (FESC) UYGULANAN KRONİK SİNÜZİTLİ HASTALARIN SİNÜS MATERYALLERİNİN BAKTERİYOLOJİK YÖNDEN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Bu prospektif çalışma; Fırat Üniversitesi Fırat Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı'nda Ocak-1999 ile Temmuz-1999 tarihleri arasında kronik sinüzit tanısı almış fonksiyonel endoskopik sinüs cerrahisi (FESC) planlanan yaşlan 18 ile 65 arasında değişen 23'ü erkek, 8'i kadın 31 hastada, Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Laboratuarında yapıldı. Operasyon sırasında direkt olarak maksiller ve etmoid sinüs içinden alınan aspirasyon materyalinde, prospektif olarak bakteriyel patojenlerin belirlenmesi amaçlandı. Ayrıca bu çalışmada, maksiller ve etmoid sinüslerden alman örneklerin kültüründe üreyen mikroorganizmalar ile operasyondan önce boğazdan ve burundan alman sürüntülerde üreyen mikroorganizmalar arasında bir ilişki olup olmadığı incelendi. Kronik sinüzitin medikal veya cerrahi olarak en etkili olabilecek tedavi şekli henüz kesin bir şekilde ortaya konamamıştır. Bu hastalığın bakteriyolojisinin anlaşılması uygun tedavi stratejilerinin belirlenmesine yardımcı olacaktır Mikrobiyolojik değerlendirme için alınan örnekler; operasyondan önce boğaz, burun sürüntüsü ve operasyon sırasında (FESC) direkt olarak sinüslerin içinden nazal irrigasyon tüplerine alınan aspirasyon materyali idi. Aspirasyon materyalleri steril silgiçlerle kömürlü amies transport taşıma ortamına ve ayıraçlı tiyoglikolat ortamına alındılar. Tüm örnekler toplanmasını takiben 2 saat içerisinde mikrobiyoloji laboratuarına nakledildi. Mikrorganizmalar standart mikrobiyolojik metodlarla identifıye ve izole edildiler (7, 20, 52). Doyle ve Woodham'in (23) önerdiği şekilde izolasyonlar klasik ve nonklasik gruplara ayrıldılar. Çalışmayı oluşturan 31 kronik sinüzitli hastanın operasyon sırasında maksiller ve etmoid sinüslerinden direkt olarak alınan aspirasyon materyallerinin bakteriyolojik kültürlerinin %87.09'unda aerop bakteriler ürerken, %19.35'inde anaerop bakteriler izole edildi. Bu çalışmada izole edilen klasik patojenler arasında Anaerop bakteriler (n= 6), koagulaz pozitif stafilokok (n=5) ve Klebsiella pneumoniae (n=4) en fazla gözlenen bakteriler oldu. Ancak anaeroplar klasik patojenler arasında bulunmalarına rağmen, patojen deyimi bu mikroorganizmalar için hala tartışma konusudur. En sık izole edilen non-klasik patojenler; koagulaz negatif stafilokok (n= 9) ve viridans streptokok (n= 7) olaraktesbit edildi. Kronik sinüzitin patogenezinde non-klasik patojenlerin rolü halen açık değildir. Çalışmamızda Stafilokok'lar en sık izole edilen bakteriler olduğundan bu mikroorganizmalara yönelik ampirik antibiyotik tedavisinin yararlı olabileceği düşünüldü. Aynı zamanda izole edilen bütün mikroorganizmalar için antimikrobiyal duyarlılık testlerinin yapılmasının uygun tedavi rejimlerinin belirlenmesinde faydalı olacağına inanıyoruz. Kronik sinüzitin mikrobiyal etyolojisini inceleyen çalışmaların sonuçları akut enfeksiyonlara göre daha fazla çeşitlilik gösterir. Bu nedenle farklı çalışmaların sonuçlarım birbiriyle kıyaslamak oldukça zordur. Burada; örnekleme tekniklerinde değişiklikler, örnek transport metodu ve araçları, hastaların yaşlan, hastalığın süresi ve uzunluğu, operasyon öncesi antibiyotik tedavisi gibi faktörlerin rol oynayabileceği kanaatine varıldı. Çalışmamızda etmoid sinüslerden (n=ll) alman örneklerin hiçbirinde anaerop bakteri üremesi olmadı. İzole edilen bakteriler hemen hemen maksiller sinüslerden (n=20) izole edilenlerle benzerdi. Yapılan kültürlerin %3.22 'sinde (n=l) funguslar üretildiği halde, mikroskopik değerlendirmede invaziv fungal hasar saptanamadı ve klinikte fungal sinüzitli hiçbir hasta yoktu. Burun ve boğaz flora bakterilerinin, kronik olarak infekte sinüslerdeki bakterilerin değerlendirilmesinde, önemli bir faktör olmadıkları sonucuna varıldı. Anahtar Kelimeler: Kronik sinüzit, bakteriyoloji, fonksiyonel endoskopik sinüs cerrahisiThis prospective study was carried out at the Department of Microbiology and Clinical Microbiology Laboratory, Fırat Medical Center, Fırat University between January 1999 and July 1999 on 31 patients aged between 18 and 65. 23 of them were male and the rest female. All who had been diagnosed as chronic sinusitis were planned to be operated by endoscopic sinus surgery in Department of Otorhinolaryngology. During endoscopic sinus surgery the aim was to determine prospectively bacterial pathogens taken directly from the maxillar and ethmoid sinus aspiration material. It was also examined to find out whether there is a relation between microorganisms reproducing in the culture of the specimens taken from the maxillar and ethmoid sinus and microorganisms reproducing specimens taken from the throat and nose the presurgical. The most effective treatment for chronic sinusitis by medical or surgical means has not yet been clearly determined. An understanding of the bacteriology this process will assist in instituting to appropriate management strategies. Samples taken for microbiological evaluation were both throat and nose specimens presurgical and an aspiration material taken directly from the sinuses to the nasal irrigation tubes. Aspiration materials were taken to both the amies transport medium and thioglycolate broth with sterile wipers. Once the specimens collected, they were sent to microbiology laboratory in 2 hours. The microorganisms were identified and isolated by the standard microbiological methods. The isolates were grouped as classical and non-classical pathogens as proposed by Doyle and Woodham. While the aerop bacteries reproduced in 87.09% of the bacteriological cultures of the aspiration materials taken directly during the surgery from the maxillar and ethmoid sinuses of these 31 chronic sinusitis patients under investigation for the study, anaerop bacteries were isolated in the 19.35% of these bacteriological cultures. Anaerop bacteries (n=4), coagulase positive staphylococcus (n=5) and Klebsiella pneumoniae (n=4) were mostly observed bacteries amoung the classical pathogens which were isolated in this study. Although the anaerobes exist among the classical pathogens, the term