Fetal Ekokardiyografi Yapılan Hastalarımızın Analizi: Endikasyonlar, Risk Grupları ve Postnatal Tanı

Abstract

Amaç Fetal ekokardiyografik inceleme deneyimli kişiler tarafından yapıldığında postnatal doğruluk oranı yüksek ve yenidoğanda mortalite ve morbiditeye olumlu yönde etki etmektedir. Çalışmamızda Fetal ekokardiyografi yaptığımız hastaların prenatal verileri ve postnatal sonuçlarını analiz etmeyi amaçladık. Materyal ve metod Çalışma Ağustos 2020 ile Aralık 2021 tarihleri arasında kliniğimizde fetal ekokardiyografi yapılan hastalarla yürütüldü. Hastalar fetal ekokardiyografi endikasyonlarına göre yüksek ve düşük riskli hastalar olarak gruplandırıldı ve gruplar arası analiz yapıldı. Bulgular Çalışma toplam 365 hastayla yapıldı. Hastaların ortalama yaşı 30,81±5,9 yıl, gebelik haftası 24,97±4,28 hafta olarak hesaplandı. Hastaların 14 (%3,8)’ü çoğul gebelik iken, 131 (%35,9)’i primipardı. Postnatal ekokardiyografi sonuçlarına ulaşılabilen hastaların prenatal tanılarıyla karşılaştırıldığında prenatal tanı doğruluk oranı %95,6 olarak saptandı Fetal ekokardiyografi endikasyonu olarak en sık fetal ultrasonografide kalp hastalığı şüphesi bulunmaktaydı. Hastaların 84(%23)’ünde fetal ekokardiyografide konjenital kalp hastalığı saptanırken en sık saptanan anomali ventriküler septal defektti. Hastaların 230(%63)’u fetal ekokardiyografi endikasyonu olarak yüksek riskli grupta yer alırken, 135(%37)’si düşük risk grubunda yer almaktaydı. Yapılan analizde yüksek riskli hastalarda özellikle önemli kardiyak patolojiler açısından düşük riskli hastalara göre anlamlı artış saptandı(p<0,001) Sonuç Deneyimli kişiler tarafından yapıldığında fetal ekokardiyografinin tanı koyduruculuğu yüksektir. Fetal kalp hastalığı açısından yüksek riskli hastalarda fetal ekokardiyografik incelemenin rutin yapılması, düşük riskli hastalarda ise fetal ultrasonografide şüphe bulunması halinde fetal ekokardiyografi yapılması gerektiği kanaatine varılmıştır.