REKREASYONEL AMAÇLI FİTNESS MERKEZLERİNE GİDEN BİREYLERİN SERBEST ZAMAN İLGİLENİMİ VE YAŞAM DOYUMU ARASINDAKİ İLİŞKİ

Abstract

Bu araştırmanın temel amacı, rekreasyonel amaçlı fitness merkezlerine devam eden bireylerin serbest zaman ilgilenimi ve yaşam doyumu düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma, nicel yönteme dayalı tarama modeliyle yürütülmüş ve veriler, "Kişisel Bilgi Formu", "Serbest Zaman İlgilenimi Ölçeği" ve "Yaşam Doyumu Ölçeği" kullanılarak elde edilmiştir. Çalışma grubunu, Elâzığ il merkezinde çeşitli fitness merkezlerine devam eden 458 birey oluşturmuştur. Verilerin analizinde bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Tukey HSD testi kullanılmıştır. Veriler SPSS 26.0 paket programında değerlendirilmiştir. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak belirlenmiştir. Araştırma sonuçları, genç ve ekonomik durumu iyi bireylerin fitness merkezlerini tercih ettiğini göstermiştir. Cinsiyet açısından fark bulunmazken, yaş ilerledikçe serbest zaman tatmini ve yaşam doyumunun arttığı saptanmıştır. Kilo, kilo algısı ve hastalık durumu ise serbest zaman ilgilenimi ve yaşam doyumu üzerinde anlamlı etki yaratmamıştır. Yüksek gelir düzeyine sahip bireylerin boş zamanlarını daha verimli değerlendirdikleri ve bundan daha fazla doyum sağladıkları görülmüştür Haftalık boş zaman süresi, düzenli spor yapma durumu ve haftalık fitness süresi serbest zaman ilgilenimi ile yaşam doyumunu anlamlı biçimde etkilememiştir. Bireylerin serbest zaman ilgilenimi ile yaşam doyumu arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bu durum, bireylerin boş zaman etkinliklerine yönelik tutumlarının daha çok kişisel tercihler, içsel motivasyon ve yaşam tarzı gibi öznel faktörlerle şekillenebileceğini düşündürmektedir.

The primary objective of this study was to examine the relationship between leisure time involvement and life satisfaction levels of individuals who attend recreational fitness centers. The study was conducted using a quantitative survey model, and data were collected using a "Personal Information Form" a "Leisure Time Involvement Scale" and a "Life Satisfaction Scale" The study group consisted of 458 individuals who attend various fitness centers in the Elazığ provincial center. Data were analyzed using the independent samples t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), and the Tukey HSD test. Data were analyzed using the SPSS 26.0 package program. The level of significance was set at p<.05. The study results showed that young and well-off individuals prefer fitness centers. While no difference was found with respect to gender, leisure time satisfaction and life satisfaction increased with age. Weight, weight perception, and medical status had no significant effect on leisure time involvement and life satisfaction. High-income individuals were found to utilize their leisure time more productively and derive greater satisfaction from it. Weekly leisure time, regular exercise, and weekly fitness time did not significantly affect leisure involvement and life satisfaction. A positive and significant relationship was found between individuals' leisure involvement and life satisfaction. This suggests that individuals' attitudes toward leisure activities may be shaped primarily by subjective factors such as personal preferences, intrinsic motivation, and lifestyle.