AKTİNİK KERATOZ VE SKUAMÖZ HÜCRELİ KARSİNOMDA SUPRABASİN, İSTHMİN-1 VE PODOKALİKSİN İMMUNREAKTİVİTESİNİN İMMUNHİSTOKİMYASAL OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Bu çalışmada Aktinik Keratoz (AK) ve Skuamöz Hücreli Karsinom (SHK)'lu hastaların lezyonlu deri örneklerinde İsthmin-1 (İSM-1), Podokaliksin (PODXL) ve Suprabasin (SBSN) immunreaktivitelerini immunhistokimyasal olarak incelenmesi amaçlandı. Patoloji Anabilim Dalı arşivinden 20 adet AK, 20 adet SHK tanısı konmuş deri dokusu örneği ve kontrol grubunu oluşturacak 20 adet hastalıklı doku komşuluğundaki herhangi bir patolojiye rastlanmayan sağlıklı deri dokusu örneği olmak üzere toplam 60 adet doku örneği kullanıldı. Diğer dermatolojik hastalık veya malignite tanısı konmuş ve diabetes mellitusu olan hastaların doku örnekleri çalışmaya alınmadı. Elde edilen deri örneklerinin tanıları doğrulandıktan sonra parafin bloklardan 5-6 µm kalınlığında alınan doku kesitlerine PODXL, İSM-1 ve SBSN için indirekt immünuhistokimyasal boyama yapıldı. Bu yöntemle primer antikorla nemli ortamda inkübe edilmiş dokulara biyotinli sekonder antikor uygulanarak ve streptavidinli enzimle (peroksidaz veya alkalen fosfataz) inkübasyon yapıldı ve enzim substratı olan 3-Amino-9-Ethylcarbazole (AEC) veya 3, 3'-diaminobenzidine (DAB) kromojenleri uygulandı. Boyamada immünreaktivitenin yaygınlığı (0.1: <%25, 0.4: %26-50, 0.6: %51-75, 0.9: %76-100) ve şiddeti (0: yok, +0.5: çok az, +1: az, +2: orta, +3: şiddetli) kriter alınarak bir histoskor oluşturuldu. Hesaplamalarda histoskor = yaygınlık x şiddet formülü kullanıldı. Elde edilen veriler statistical package for the social sciences (SPSS, version 22.0) (Chicago, IL, USA) paket programı kullanılarak analiz edildi. Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro-Wilk normallik testleri yapıldıktan sonra iki gruplu değişkenlerde bağımsız örneklem t testi iki gruptan fazla değişkenlerde ise varyans analizi (ANOVA) kullanıldı. p<0.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bu çalışmada AK'li hasta grubunun, SHK'li hasta grubunun ve kontrol grubunun PODXL histoskorlarının ortalaması 0,31; 0,9; 1,24 (sırasıyla) olarak tespit edildi. Bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.001).AK'li hasta grubunun, SHK'li hasta grubunun ve kontrol grubunun İSM-1 histoskorlarının ortalaması 0,19; 0,82; 2,61 (sırasıyla) olarak tespit edildi. Bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.001). AK'li hasta grubunun, SHK'li hasta grubunun ve kontrol grubunun SBSN histoskorlarının ortalaması 0,19; 0,8; 0,6 (sırasıyla) olarak tespit edildi. Bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.001). Sonuç olarak, PODXL, İSM-1 ve SBSN'nin AK ve SHK tanı, tedavi ve yönetiminde önemli moleküllerdir. Ancak bu moleküllerin potansiyel tıbbi önemlerinin daha iyi anlaşılabilmesi, çelişkili durumların daha iyi aydınlatılabilmesi için gelecekte daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Aktinik keratoz, skuamöz hücreli karsinom, isthmin-1, suprabasin, podokaliksin

The aim of this study was to immunohistochemically investigate the immunoreactivities of Isthmin-1 (ISM-1), Podocalyxin (PODXL) and Suprabasin (SBSN) in lesional skin samples of patients with Actinic Keratosis (AK) and Squamous Cell Carcinoma (SCC). A total of 60 tissue samples were used from the archives of the Department of Pathology, including 20 skin tissue samples diagnosed with AK, 20 skin tissue samples diagnosed with SCC, and 20 healthy skin tissue samples with no pathology found adjacent to the diseased tissue to form the control group. Tissue samples from patients diagnosed with other dermatological diseases or malignancies and those with diabetes mellitus were not included in the study. After confirming the diagnoses of the obtained skin samples, indirect immunohistochemical staining was performed for PODXL, ISM-1 and SBSN on tissue sections of 5-6 µm thickness taken from paraffin blocks. With this method, tissues incubated with primary antibody in a humid environment were incubated with biotinylated secondary antibody and incubation was performed with streptavidin enzyme (peroxidase or alkaline phosphatase) and enzyme substrate 3-Amino-9-Ethylcarbazole (AEC) or 3, 3'-diaminobenzidine (DAB) chromogens were applied. A histoscore was created by taking the prevalence (0.1: <25%, 0.4: 26-50%, 0.6: 51-75%, 0.9: 76-100%) and severity (0: none, +0.5: very little, +1: little, +2: moderate, +3: severe) of immunoreactivity in staining as criteria. Histoscore = prevalence x severity formula was used in calculations. The obtained data were analyzed using the statistical package for the social sciences (SPSS, version 22.0) (Chicago, IL, USA) package program. After the Kolmogorov-Smirnov and Shapiro-Wilk normality tests, independent sample t-test was used for variables with two groups and analysis of variance (ANOVA) was used for variables with more than two groups. The value of p<0.05 was considered statistically significant. In this study, the mean PODXL histoscores of the AK patient group, SCC patient group and control group were found to be 0.31; 0.9; 1.24 (respectively). This difference was found to be statistically significant (p<0.001). The mean ISM-1 histoscores of the AK patient group, SCC patient group and control group were found to be 0.19; 0.82; 2.61 (respectively). This difference was found to be statistically significant (p<0.001). The mean SBSN histoscores of the AK patient group, SCC patient group and control group were found to be 0.19; 0.8; 0.6 (respectively). This difference was found to be statistically significant (p<0.001). In conclusion, PODXL, ISM-1 and SBSN are important molecules in the diagnosis, treatment and management of AK and SHK. However, further studies are needed in the future to better understand the potential medical importance of these molecules and to better elucidate the contradictory situations. Keywords: Actinic keratosis, squamous cell carcinoma, isthmin-1, suprabasin, podocalyxin