RATLARDA TİYOASETAMİDLE OLUŞTURULAN KARACİĞER TOKSİSİTESİ ÜZERİNE ÜZÜM ÇEKİRDEĞİ EKSTRAKTININ ETKİLERİ

Abstract

Akut karaciğer yetmezliği halen mortalitesi yüksek klinik bir tablodur. Günümüzde akut hepatotoksisite durumunda çok az sayıda alternatif tedavi yöntemi vardır. Bu çalışmada tiyoasetamidle (TAA) oluşturulan karaciğer toksisitesinde üzüm çekirdeği ekstraktının (ÜÇE) etkilerinin araştırılması amaçlandı. Çalışmada 63 Wistar albino rat 9 gruba ayrıldı. Grup 1: kontrol grubuydu. Grup 2: sham grubuydu. Grup 3: 7 gün süreyle sadece düşük doz üzüm çekirdeği ektraktı (DDÜÇE) (150mg/kg) verilen gruptu. Grup 4: 7 gün süreyle sadece yüksek doz üzüm çekirdeği ekstraktı (YDÜÇE) (500mg/kg) verilen gruptu. Grup 5: 2 gün süreyle 100 mg/kg TAA ve eşzamanlı serum fizyolojik (SF) uygulanan gruptu. Grup 6'da 2 gün 100 mg/kg TAA uygulaması öncesi 3 gün süreyle DDÜÇE verildi ve TAA sonrasında DDÜÇE uygulamasına devam edildi. Grup 7'de 2 gün 100 mg/kg TAA uygulaması öncesi 3 gün süreyle YDÜÇE başlandı ve YDÜÇE 7 gün devam edildi. Grup 8'de 2 gün 100 mg/kg TAA ile eşzamanlı DDÜÇE başlandı ve 7 gün devam edildi. Grup 9'da 2 gün 100 mg/kg TAA ile eşzamanlı YDÜÇE başlandı ve 7 gün devam edildi. Çalışmamızda 2 gün ard arda 100 mg/kg TAA verilerek karaciğer toksisitesi başarıyla oluşturuldu. TAA verilmesi proinflamatuar sitokinlerde Nükleer Faktör Kappa B, (NF?B) Nükleer Faktör Eritroid-2-Related Faktör 2 (Nrf2) artış, Adenosin Mono Fosfat-Aktif Protein Kinaz (AMPK) ve Total Antioksidan Seviyede (TAS) azalma, Total Oksidatif Stres (TOS) düzeyinde artma ile sonuçlandı. Tedavi gruplarından toksisite öncesi YDÜÇE tedavi grubu diğer gruplarla karşılaştırıldığında AMPK düzeyi ve karaciğer nekroz ve inflamasyon parametreleri üzerinde anlamlı olmasa da önemli olumlu etkiler göstermiştir. Bu bulgular yüksek doz ve daha uzun süreli ÜÇE tedavisinin kullanıldığı yeni çalışmaların bu konuda önemli bilgiler verebileceğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: Karaciğer, tiyoasetamid, üzüm çekirdeği ekstraktı, rat, oksidatif stres

Acute liver failure is a clinical condition stil with high mortality. Today, there are very few alternative treatment methods for acute hepatotoxicity. In this study we aimed to investigate the effects of grape seed extract (GSE) on thioacetamide (TAA) induced liver toxicity. In this study, 63 Wistar rats were divided into 9 groups. Group 1 was the control group. Group 2 was the sham group. Group 3: treated with low dose of GSE for 7 days (150 mg/ kg). Group 4: treated with high dose of GSE for 7 days (500 mg/ kg). Group 5: 100 mg/ kg TAA and simultaneous saline (SF) was administered for 2 days. In Group 6, low dose GSE was administered 3 days before 2 days TAA administration of 100 mg/ kg dose and application was also continued after TAA. In Group 7, high dose GSE was administered 3 days before 2 days TAA administration of 100 mg/ kg dose and application was also continued 7 days after TAA. In Group 8, low dose GSE was administered simultanously with 2 days TAA administration of 100 mg/ kg dose and continued for 7 days. In Group 9, high dose GSE was administered simultanously with 2 days TAA administration of 100 mg/ kg dose and continued for 7 days. In our study, two consecutive days of 100 mg/ kg TAA was given and liver toxicity was successfully induced. TAA administration was resulted with increase in proinflammatory cytokines such as nuclear Factor kappa B (NFk- B), Nuclear Factor erythroid-2-related factor 2 (Nrf2), Adenosine Mono Phosphate-Activated Protein Kinase (AMPK) and total oxidative stress (TOS) level and reduction in Total Antioxidant Level (TAL). High dose GSE administration was related with positive effects on AMPK levels and liver necrosis and inflammation parameters without significance. These findings suggest that new studies with high dose and long- time GSE treatment can provide important information on this subject. Keywords: Liver, thioacetamide, grape seed extract, rat, oxidative stres.