TÜRK VE BATI MÜZİĞİ'NDE VİYOLONSEL İCRASI

Abstract

Günümüzde artık Klasik Türk Müziği Yaylı Sazları arasında kabul edilen Viyolonselin tarihsel süreci incelendiğinde batı kökenli bir çalgı olduğu görülecektir. Viyolonselin kronolojik devinimini ele almak için ilk olarak yaylı çalgıların kronolojisini incelememiz gerekir. Günümüzde kullanılan keman, viyola, viyolonsel, kontrbas gibi yaylı çalgıların, XV. yy. da Avrupa'da ortaya çıkan ve yaylı çalgıların atası olduğu düşünülen Viollerden doğduğu kabul edilmektedir. Viyolonselin tarihçesine, birçok ismin kullanılmasından kaynaklanan karışıklık ve viyolonselin ilk yılları boyunca yapılmış kaynak resimlerde görülen sekil değişimleri nedeniyle tam olarak yakın zamanlarda ulaşılmıştır. Viyolonseli diğer yaylı sazlardan ayıran özellikleri ses sahası, anahtar (açkı) kullanımı, yorum farkı, orkestrasyonlardaki partisyonudur. Viyolonsel, Türk Müziği'nde kendine özgü tavrı ve tınısıyla varlık gösteren, hüzünlü ve lirik bir ses yapısına sahip olan aynı zamanda önemle üzerinde durulması gereken bir saz olma özelliğine de haizdir. Viyolonsel hakkında Türk Müziği ve Batı Müziği'nde viyolonsel icrasında karşılaştırmalı icra tekniği ile ilgili kitap ve makalelerin yok denilecek düzeyde az yazılmış olması bizi bu konuyu çalışmaya sevk etmiştir. Çalışmamızda, Viyolonselin yapısal ve teknik özellikleri ele alınmış, icrasında kullanılan teknikler incelenmiş, iki müzik türü içerisinde Viyolonselin icra teknikleri karşılaştırılmış ve etüt kullanım farklılıkları incelenmiştir.

It can be seen that the Violoncello, which is accepted among Classical Turkish Music Stringed Instruments nowadays, is a musical instrument of Western origin, as seen in the examination of its historical process. In order to examine the historical development of the Violoncello, first of all it is necessary to look at the history of the stringed instruments. The string instruments violin, viola, violoncello, contrabass used today are accepted to originate from the viols known as the family of string instruments that emerged in Europe in the 15th century. Due to the confusion arising from the use of many names for the violoncello and the visible deformations in the source images made during the first years of the violoncello, the history of the violoncello has been reached exactly in the near future. The features that distinguish violoncello from other stringed instruments are its sound field, its clef use, its difference of interpretation, and its partition in the orchestrations. The violoncello, which exists in Turkish Music with its unique attitude and tone and also has a sad and lyrical sound structure, continues to have the characteristic of being a stringed instrument that should be overemphasized at the same time. The fact that any books and articles about the violoncello and its comparative performance technique in Turkish music and in Western Music have been written scarcely any, has led us to work on this subject. In our study, the structural and technical characteristics of the violoncello were discussed, the techniques used in its performance were excluded, the comparison of the violoncello performance techniques and the study usage differences in two cultural music were investigated.