Türkiye'deki Suriyeli Eğitimcilerin Gözünden Göç ve Uyum Sürecinde Eğitimin İşlevi ve Barışa Katkısı

Abstract

Savaş ve göç halklar için hayatın bütün akışının normal seyrinden çıktığı, sosyal, fiziksel, psikolojik birçok problemin zuhur ettiği vakalardır. Bu süreçte gerek savaşın ve göçün yol açtığı sorunları asgari düzeye indirmek gerek göç edilen yeni topluma uyum sağlamak noktasında katkısı en yüksek bileşenlerden biri kuşkusuz eğitim ve eğitimcilerdir. Bu çalışma Türkiye’de bulunan Suriyeli eğitimcilerin gözünden, göç ve uyum süreçlerinde eğitimin işlevini, mevcut eğitim sisteminin toplumsal farklılıklara uygunluğunu ve bütün toplumlar için barış imkanını hazırlaması bakımından eğitimin gelecekte nasıl şekillenmesi gerektiğini araştırmaktadır. Araştırmada yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak Türkiye’de Geçici Eğitim Merkezlerinde görev yapan dokuz katılımcı ile görüşülmüştür. Görüşmelerde ortaya çıkan bulgulara çalışmada yer verilerek analiz yapılmıştır. Çalışmada eğitimin ve eğitimcilerin göç sürecinde yaşanan travmalara ve sosyal sorunlara karşı olumlu etki yaptığı, Geçici Eğitim Merkezlerinin uyum sürecinin öğrenciler ve toplum açısından daha sağlıklı ve sorunsuz ilerlemesini sağladığı saptanmıştır. Suriyeli eğitimciler açısından mevcut eğitim sisteminin farklı fikir ve anlayışlara açık olmadığı, ulus fikrinden beslendiği ve gruplar arası çatışmayı tetikleyici unsurlar barındırdığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca gelecekte bütün halklar için barış imkanının doğması bakımından eğitimin üstlenmesi gereken vazife ne olmalı sorusuna da bu çalışmada cevap aranmıştır.War and immigration are cases in which the all aspects of life deviates from its course for people and many social, physical, and psychological problems emerge. No doubt, education and educators are one of the components that make the highest contribution to minimization of the problems caused by war and immigration and adaptation with the new society into which immigration takes place. This study investigates the function and meaning of education during immigration and adaptation processes, the suitability of the current education system for social differences, and how education must be shaped in the future in order to prepare a peace opportunity for all societies from the perspective of the Syrian educators in Turkey. Detailed interviews were conducted using the semi-structured interview technique with nine participants working at temporary education centers in Turkey. The findings obtained from the interviews were categorized and analyzed. It has been found out that education and educators have a positive impact on the traumas and social problems experienced during the immigration process while the temporary education centers ensure that the adaptation process is healthier and smooth for the students and the society. It has been found out that, from the perspective of the Syrian educators, the current Syrian education system is not open to different opinions and mentalities, it is based on the notion of nation and it contains elements that trigger conflicts among groups. Furthermore, this study tries to find answers to the question regarding the role that must be played by education so that there is a peace opportunity for all societies in the future.