Kene tutunması ile başvuran olguların değerlendirilmesi ve bir Kırım-Kongo kanamalı ateşi olgusu

Abstract

Amaç: Kırım-Kongo Kanamalı Ateşi (KKKA), viral hemorajik ateş sendromları arasında yer alan zoonoz karakterli, yüksek mortalite oranı olan; viral hemorajik bir hastalıktır. Ülkemiz kenelerin yaşamaları için coğrafi açıdan oldukça uygun bir yapıya sahiptir. İnsanlara hastalığın bulaşmasında esas rol kenelere aittir. İnfekte insan ve hayvanlara ait doku ve vücut sıvısı teması ile de bulaşma söz konusudur. Bizde üniversitemize kene tutunması ile başvuran olgularda; genel bilgiler dahilinde ilk değerlendirme, tedavi şekli, takibin nasıl planlandığını ve yapılması gereken resmi işlemleri olgularımız üzerinden paylaşmak istedik. Gereç ve Yöntem: Kene tutunması öyküsü olan 84 olgu prospektif olarak kayıt edildi. Sağlık Bakanlığı tarafından kene tutunmasına yönelik düzenlenmiş sistematik ile hareket edildi. Önce üniversitemizin görevli enfeksiyon hastalıkları uzmanı bilgisi dahilinde gerekli olgulardan serum örnekleri alındı ve halen vücut üzerinde bulunan veya getirilen keneler Sağlık Müdürlüğü’ne iletildi. Bu keneler hastanemiz mikrobiyoloji uzmanı tarafından da değerlendirilerek özellikleri belirlendi. Alınan 3 serum örneğinden PCR çalışması Refik Saydam Hıfzısıhha Merkezi’nde yapıldı.Bulgular: Bütün olgulardan yalnızca 3’ünde klinik ve laboratuvar bulguları KKKA’ni düşündürttü. Bunlardan Sağlık Bakanlığı’na gönderilen 3 serum örneğinden yalnızca 1’inde PCR ile KKKA etkeni tespit edildi. PCR pozitifliği saptanan da dahil olmak üzere tüm olgular kanama gözlenmeksizin şifa ile taburcu edildiler. Sonuç: İnsanlar kenelerden uzak tutulabilir ise bulaş önlenebilir. Bu nedenle de mümkün olduğu kadar kenelerin bulunduğu alanlardan kaçınmak gerekir. Kene tutunması durumunda belirlenen algoritme uyularak hareket edilmeli ve olgular yakın olarak takip edilmelidir.