TEFSİRLERİN GENELİNDE DİKKAT EDİLMEYEN BİR KONU OLARAK YAHUDİ MÜNAFIKLAR

Abstract

Kur’an’-ı Kerîm’de anlatılan nifak ve münafık konusu genellikle Bedir savaşı sonrasında münafıklaştığı nakledilen Abdullah b. Übey ve çevresi merkezinde ele alınmaktadır. Bununla birlikte bazı klasik ve modern dönem siyer ve tefsir eserlerinde aralarında ahbâr sınıfından âlimlerin de bulunduğu bazı Yahudilerin münafıklıklarından bahsedilmektedir. Söz konusu Yahudi münafıkların Mescid-i Nebî etrafındaki bölgelerde Araplar arasında yaşayan İsrailoğullarından; Yahudiliğe geçen Araplardan ve Müslümanlarla ilişkilerinin bozulmasını istemeyen diğer Yahudilerden oluştukları görülmektedir. Konuyla ilgili rivayet ve izahlardan bazı Yahudi âlimlerin ilim ehli oldukları için Arapların kendilerine duydukları saygıyı da kötüye kullanarak İslam ve Hz. Peygamber’in risaletinin gerçekliği konusunda şüpheler uyandırmak amacıyla münafıklık yaptıkları; bazı Yahudilerin de ticari, siyasi sebepler ve casusluk amacıyla nifak hareketine katıldıkları görülmektedir. el-Bakara, Âl-i İmrân ve el-Mâide sûrelerindeki ilgili âyetlerde bunların niyetleri, faaliyetleri ve komploları anlatılarak Müslümanların onları veli edinmeleri yasaklanmıştır. Müslüman toplumun oluşum süreci, Medine’de yaşananlar, İslam muhalifleri, nifak ve münafık konularının doğru anlaşılmasında önemli olan bu konuya birçok tefsirde yer verilmemesinin zikredilen konuların ve ilgili âyetlerin anlaşılma ve yorumlanmasında eksikliğe sebep olduğu anlaşılmaktadır.