Dijital gazete/gazetecilik konulu lisansüstü tezlerin bibliyometrik analizi

Abstract

“Kitle iletişim araçlarındaki hızlı ilerleme sayesinde bilginin en hızlı şekilde yayıldığı bilinmektedir. Gazete; dergi, radyo, televizyon gibi iletişimi sağlayan araçlardandır. Bunlar haber, düşünce ve fikirlerin en hızlı şekilde yayılmasını ve de paylaşılmasını sağlar. Kitle iletişim araçlarından gazete ve dergiler; yazılı basın olarak adlandırılır” (Bak vd., 2018:684). Yazılı basın içerisinde önemli rol oynayan gazeteler okuyucuların olmazsa olmazları arasındadır. Gazeteler günümüzdeki gibi birçok amaca hizmet eden kitle iletişim aracı olma halini alana kadar farklı süreçlerden geçmiştir. Savaş haberlerini ilan etmek ve bu hususu bilgi vermek amacıyla yapılan haberleşme sistemi olarak gazetenin çıkış noktası görülmüş, ilerleyen süreçte siyasi sebeplerle propaganda aracı olmuş, nihayetinde de halkı bilgilendiren araç halini almıştır (Aydoğan, 2013:28). “Gazetecilik temelinde halkın sorunlarının çözümüne yardımcı olmak yer aldığı düşünüldüğünde, bu işlevi yerine getiren araçların yanı sıra bu işleri meslek haline getirenlerin ne denli önemli bir role büründükleri görülmektedir” (Eşidir & Bak, 2020:106). Gazeteciliğin halkın yararına olacak şekilde devam etmesi adına bu işi meslek haline getirenlerin bu sorumluluğu hiçbir zaman unutulmamalı, değişen gazetecilik pratikleri doğrultusunda da bu sorumluluk anlayışları devam etmelidir. Geleneksel gazetecilik anlayışından dijital gazetecilik anlayışına geçen bu süreçte aynı hassasiyeti gösteren gazetecilerin varlığı ile hem gazetecilik işlevi hem de gazetecilik mesleği kamuda dördüncü kuvvet fonksiyonunu layıkıyla yerine getireceği düşünülmelidir. “1990’larda medya alanında yaşanan holdingleşmenin yanı sıra yeni iletişim teknolojilerindeki gelişmelerin sonucu olarak, gazeteler büyük sermaye kuruluşlarının önemli bir reklam ve tanıtım aracı olarak işlev görmektedir. Bir anlamda reklamcılar ve medya kuruluşları arasında simbiyotik bir ilişki bulunmaktadır. Dijital gazetecilik ve bu mecranın teknik olanakları bu ilişkiyi daha da karmaşık bir hale getirmektedir” (Bulut & Karlıdağ, 2015:36).