DOKSORUBİSİN UYGULANAN SIÇANLARIN BÖBREK DOKULARINDA SPEKSİN İMMÜNREAKTİVİTESİ ÜZERİNE VİTAMİN D'NİN ETKİLERİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Doksorubisin antrasiklin türevi olan bir antibiyotik olup kemoterapi dahil yaygın kullanım alanına sahiptir. Ancak yan etkilerinden dolayı klinikte kullanımı sınırlandırılmaktadır. Speksin galanin ailesine ait bir nöropeptit olup enerji metabolizması üzerine etkilidir. Vitamin D antiapoptotik antioksidan ve immünmodüler bir ajan olup oksidatif stresi azaltmaktadır. Bu çalışmada doksorubisin ile indüklenen sıçan böbrek dokunda vitamin D'nin hem oksidatif parametreler hemde speksin düzeyine etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada 8-10 haftalık 28 adet erkek Spraque-Dawley sıçanlar kullanıldı. Deney hayvanları her grupta 7 hayvan olacak şekilde rastgele 4 gruba ayrıldı. Kontrol grubuna 14 günlük çalışma süresince herhangi bir işlem uygulanmadı. Vitamin D grubundaki sıçanlara 200IU/gün vitamin D oral olarak verildi. Doksorubisin grubundaki sıçanlara 10 mg/kg olacak şekilde tek doz doksorubisin intraperitoneal (ip.) olarak uygulandı. Doksorubisin + vitamin D grubundaki sıçanlara 10 mg/kg olacak şekilde ip. verilmesi ile birlikte 14 günlük deney süresi boyunca günlük 200IU/gün olacak şekilde vitamin D oral olarak verildi. Deney sonunda sıçanlardan anestezi altında biyokimyasal analiz için kan örnekleri ve histolojik değerlendirmeler için böbrek dokuları uygun şartlarda alındı. Deney hayvanlarının serumlarından ELISA metoduyla total antoksidan status (TAS), total oksidan status (TOS) ve speksin düzeylerine bakıldı. Ayrıca immünohistokimyasal yöntem ile böbrek dokularında speksin immünreaktivitesinin belirlenebilmesi için %10'luk formaldehit solüsyonlarına koyularak çalışma zamanına kadar muhafaza edildi. Çalışma sonucunda kontrol ve vitamin D gruplarına ait sıçanların hem böbrek dokularında hemde serum örneklerinde speksin seviyesi, istatistiksel olarak benzerdi. Fakat kontrol grubuna göre doksorubisin grubunda bu düzeyler istatistiksel olarak artmıştı. Bununla birlikte tedavi grubu olan doksorubisin+ vitamin D grubunda ise speksin düzeylerinin doksorubisin grubuna göre istatistiksel olarak azaldığı görüldü. Oksidatif hasarın belirlenmesinde kullanılan TAS/TOS parametrelerinin sonuçları kontrol ve vitamin D grublarında benzerken, kontrol grubuna göre, doksorubisin grubunda serum TOS düzeyinin arttığı, TAS düzeyinin ise istatistiksel olarak azaldığı görüldü. Tedavi olarak vitamin D verilen doksorubisin + vitamin D grubunda ise serum TAS seviyesinin arttığı TOS seviyesinin istatistiksel olarak azaldığı görüldü. Sonuç olarak, doksorubisin uygulamasının TOS ve speksin seviyelerini arttırdığı ve TAS seviyesini azalttığı, tedavi olarak verilen vitamin D'in TOS ve speksin seviyelerini azalttığı ve TAS seviyesini arttırdığı görüldü. Doksorubisin ile oluşturulan böbrek hasarına karşı vitamin D' nin oksidatif stresi baskılayarak speksin seviyelerini düzenlediği görülmüştür. Kemoterapötik cevapla birlikte oluşan oksidatif hasarda speksin rolünün açıklanabilmesi için daha kapsamlı ve ileri çalışmaların gerektiği kanaatine varıldı Anahtar Kelimeler: Doksorubisin, Vitamin D, SpeksinTHE EFFECTS OF VITAMIN D ON SPEXIN IMMUNOREACTIVITY IN KIDNEY TISSUES OF DOXORUBICIN-TREATED RATS Doxorubicin is an anthracycline derivative antibiotic with widespread use including chemoterapy, but its use in the clinic is limited due to its side effects. It is a neuropeptide belonging to the spexin galanin family and has effects on energy metabolism. Vitamin dis an antiapoptotic antioxidant and immunomodulatory agent that reduces oxidative stress. The aim of this study was to investigate the effects of vitamin D on spexin immunoreactivity in kidney tissues of doxorubicin treated rats. In this study, 28 male Spraque-Dawley rats aged 8-10 weeks were used. The experimental animals were randomly divided into 4 groups with 7 animals in each group. No treatment was applied to the control group during the 14-day study period. Rats in the vitamin D group received 200IU/day vitamin D orally. In the doxorubicin group, a single dose of 10 mg/kg doxorubicin was administered intraperitoneally (i.p.). Rats in the doxorubicin+ vitamin D group received a single dose of 10 mg/kg doxorubicin ip. vitamin D 200IU/day orally every day during the 14-day experimental period. At the end of the experiment, rats were decapitated and blood samples for biochemical analysis and kidney tissues for histological evaluations were taken under appropriate conditions. Total antioxidant status (TAS), total oxidant status (TOS) and spexin levels were determined by ELISA method in the sera of the experimental animals. In addition, in order to determine spexin immunoreactivity in kidney tissues by immunohistochemical method. As a result of the study, Spexin levels in both kidney tissues and serum samples of rats from control and Vitamin D groups were statistically similar. However, these levels were statistically increased in doxorubusin group compared to control group. On the other hand, in the doxorubusin+ Vitamin dgroup, which was the treatment group, spexin levels were statistically decreased compared to doxorubusin group. And also TAS/TOS parameters used in the determination of oxidative damage were similar in the control and Vitamin D groups, while serum TOS level increased and TAS level decreased statistically in the doxorubusin group compared to the control group. In doxorubusin+ Vitamin dgroup in which vitamin D was given as treatment, serum TAS level increased and TOS level decreased statistically. In conclusion, Doxorubicin administration increased TOS and spexin levels and decreased TAS levels, while vitamin Dgiven as treatment decreased TOS and spexin levels and increased TAS levels. It was observed that vitamin d suppressed oxidative stress against Doxorubicin -induced renal damage and regulated spexin levels. It was concluded that further and more comprehensive studies are needed to elucidate the role of spexin in oxidative damage caused by chemotherapeutic response. Keywords: Doxorubicin, Vitamin D, Spexin