FARKLI YÜZEYLİ GRADE-4 TİTANYUM ALAŞIM İMPLANTLAR İLE NİOBİUM İMPLANTLARIN OSSEOİNTEGRASYON DÜZEYLERİNİN BİYOMEKANİK İNCELENMESİ

Abstract

FARKLI YÜZEYLİ GRADE-4 TİTANYUM ALAŞIM İMPLANTLAR İLE NİOBİUM İMPLANTLARIN OSSEOİNTEGRASYON DÜZEYLERİNİN BİYOMEKANİK İNCELENMESİ Diş kayıplarının tedavisine yönelik arayışlar uzun yıllar boyunca devam etmiş ve bu süreçte geliştirilen dental implant uygulamaları günümüzde başarıyla uygulanarak diş hekimliğinin vazgeçilmez tedavi yöntemlerinden biri haline gelmiştir. İmplant tedavisi, diğer protetik yaklaşımlardan farklı olarak, uygulandığı bölgede komşu diş yapısını ve alveolar kemiği koruma avantajı sağlaması nedeniyle önemli bir tedavi seçeneği olarak öne çıkmaktadır. Ayrıca, tam dişsiz veya parsiyel dişsizlik durumlarında implant rehabilitasyonunun çiğneme etkinliği, fonasyon, estetik görünüm ve genel yaşam kalitesi üzerinde belirgin iyileşmeler sağladığı literatürde bildirilmektedir. Dental implantların başarısını belirleyen en kritik unsur osseointegrasyon sürecidir. Bu biyolojik süreç, implant tedavisinin başarısında veya başarısızlığında temel rol oynamakta ve bazı durumlarda tedavinin tüm sonucunu etkilemektedir. Osseointegrasyonun gerçekleşme düzeyi; implantın yüzey morfolojisi başta olmak üzere pek çok biyolojik ve biyomekanik faktörden etkilenmektedir. Klinik başarı oranlarını artırmak amacıyla, implant yüzeylerinde farklı modifikasyon yöntemleri geliştirilmiş ve bu sayede implantların biyolojik performansı iyileştirilmiştir. Bu çalışmanın amacı farklı yüzeyli grade 4 titanyum implantlar ile niyobyum alaşım implantların karşılaştırılmasıdır. Denekler 6 eşit gruba ayrıldı. Bunlar grade 4 SLA yüzey (n=9), grade 4 torna (n=10), grade 4 RBM (n=10), niyobyum SLA (n=10), niyobyum RBM (n=9) ve niyobyum torna yüzey (n=10) şeklinde gruplara ayrılmıştır. Genel anestezi altında, çalışma grubundaki deneklerin sağ tibiya kemiklerinin metafizyal bölgelerindeki kortikokansellöz kemiğe 2,5 mm çapında ve 4 mm uzunluğunda, yüzey özellikleri farklı implantlar yerleştirilmiştir. On iki haftalık iyileşme sürecinin ardından denekler sakrifize edilmiş ve implantların osseointegrasyon düzeyi biyomekanik ters tork testi ile değerlendirilmiştir. Bu analiz, kemik ile implant arasındaki kaynaşma derecesini belirlemek amacıyla uygulanmıştır. Bu çalışmamızın sonuçlarına baktığımızda; 12 haftanın sonunda grade 4 ve niyobyum alaşımlarından üretilen SLA, RBM ve torna yüzey implantların osseointegrasyonu sağlandığı gözlemlenmiştir. Torna yüzey implantlar hem grade 4 titanyum alaşım implantlarda hem de niyobyum alaşım implantlarda istatistiksel anlamda düşük çıkmıştır. Yüzey özelliklerine göre değerlendirildiğinde SLA ve RBM yüzey implantlar arasında istatistiksel anlamda bir farklılık bulunmamıştır. Alaşım tiplerine göre değerlendirildiğinde grade 4 SLA yüzey implant diğer gruplara göre istatistiksel anlamda yüksek bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Niyobyum, grade 4, implant yüzeyi, OsseointegrasyonBIOMECHANICAL EVALUATION OF OSSEOINTEGRATION LEVELS OF GRADE-4 TITANIUM AND NIOBIUM ALLOY IMPLANTS WITH DIFFERENT SURFACE MODIFICATIONS The search for effective treatment options for tooth loss has continued for decades, during which dental implant applications have been developed and successfully implemented, becoming one of the indispensable treatment modalities of modern dentistry. Unlike other prosthetic approaches, implant therapy offers the advantage of preserving the adjacent tooth structure and alveolar bone in the treated region, thereby standing out as a valuable treatment option. Furthermore, implant rehabilitation in cases of complete or partial edentulism has been reported to provide significant improvements in masticatory efficiency, phonation, esthetics, and overall quality of life. The most critical factor determining the long-term success of dental implants is osseointegration, the direct biological connection between the implant surface and surrounding bone tissue. This process plays a decisive role in the ultimate success of implant therapy and is influenced by numerous biological and biomechanical factors, particularly implant surface morphology. To enhance clinical performance, various surface modification techniques have been developed, thereby improving the biological outcomes of dental implants. The aim of this study was to compare the osseointegration levels of Grade-4 titanium alloy implants and niobium alloy implants with different surface modifications. The experimental animals were divided into six groups: Grade 4-SLA (n=9), Grade 4-turned (n=10), Grade 4-RBM (n=10), Nb-SLA (n=10), Nb-RBM (n=9), and Nb-turned (n=10). Under general anesthesia, implants with different surface characteristics (2.5 mm in diameter and 4 mm in length) were inserted into the cortico-cancellous bone of the metaphyseal region of the right tibia. After a healing period of twelve weeks, the animals were sacrificed, and the degree of osseointegration was assessed using a biomechanical reverse torque test. The findings revealed that osseointegration was achieved in all implants, both Grade-4 titanium and niobium alloys, after 12 weeks of healing. Turned surface implants exhibited significantly lower osseointegration levels in both alloy groups. No statistically significant difference was observed between SLA and RBM surface implants. However, when evaluated by alloy type, Grade-4 SLA surface implants demonstrated statistically higher osseointegration values compared to other groups. Keywords: Niobium, Grade 4, Implant surface, Osseointegration