GÜNEŞ ENERJİLİ DAMITICIDA TUZLU SU MİKTARININ VERİM ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN DAMLATMA YÖNTEMİYLE DENEYSEL OLARAK İNCELENMESİ

Abstract

Bu çalışmada, güneş enerjili damıtıcının verimi ile tatlı su üretiminde damlatma yönteminin verim üzerindeki etkisi deneysel olarak incelenmiştir. Çalışmanın amacı, güneş enerjili damıtıcının havuzundaki tuzlu su seviyesini kademeli olarak artırarak su sıcaklığını konvensiyonel sisteme oranla daha yüksek seviyelere çıkarmak ve buna bağlı olarak damıtılmış tatlı su miktarını artırmaktır. Ayrıca sistem, insan sağlığı açısından olumsuzluklara yol açmaması amacıyla kimyasal maddelerle teması engellenmiş olup tamamen camdan imal edilmiştir. Çalışmada, 500 mm × 500 mm taban alanına sahip ve birbirine eş özelliklerde iki adet damıtıcı kullanılmıştır ve çalışma Elazığ ilinde, 09:00-17:00 saatleri arasında yapılmıştır. İki damıtıcıda 5 mm kalınlığında camdan üretilmiştir. Bu damıtıcılardan biri konvensiyonel sistem olarak kullanılmış olup diğer damıtıcı ise damlatma yönteminin etkisini incelemek amacıyla tasarlanmıştır. Serum seti yardımıyla damıtıcı havuzuna damlatma işlemi yapılmış olup, damlalar 300 ml/h ile 600 ml/h arasında değiştirilmiştir. Sonuç olarak, saatlik damla miktarı oranının 300 ml/h olduğu durumda üretilen tatlı su miktarının toplamda 996 ml olduğu konvensiyonel güneş enerjili damıtıcıda ise toplam 769 ml olduğu tespit edilmiştir. Saatlik damla miktarının azalmasıyla birlikte su sıcaklığının, üretilen tatlı su miktarının ve sistem veriminin arttığı tespit edilmiştir.

In this study, the efficiency of a solar still and the effect of the dripping method on freshwater production were experimentally investigated. The study aims to increase the temperature of saline water in the basin of the solar still by progressively increasing the water level, thereby achieving higher water temperatures compared to the conventional system and consequently enhancing the amount of distilled freshwater. In addition, the system was designed to avoid contact with chemical substances and was entirely fabricated from glass materials to prevent any adverse effects on human health. Two identical solar stills with a base area of 500 mm × 500 mm were employed in the experiments, and the experimental study was conducted in the province of Elazığ between 09:00 am and 05:00 pm. Both stills were manufactured using 5 mm-thick glass. One of the stills was operated as a conventional system, while the other was specifically designed to investigate the effect of the dripping method. The dripping process was applied to the basin of the solar still using a medical infusion set, with dripping rates varied between 300 ml/h and 600 ml/h. The experimental results showed that when the dripping rate was 300 ml/h, the total amount of produced freshwater reached 996 ml, whereas the conventional solar still produced a total of 769 ml under the same conditions. Furthermore, it was observed that a decrease in the hourly dripping rate led to an increase in water temperature, distilled freshwater, and overall system efficiency.