Sığâr-ı Tâbiîn Âlimlerinin Tedlîsi -Yahyâ b. Ebî Kesîr Özelinde-

Abstract

Sığâr-ı tâbiîn âlimleri hadîslerin tedvîn ve naklinde önemli roller üstlenmekle birlikte kendilerinden sonraki tebe-u tâbiîn muhaddisleri tarafından bazı eleştirilere de uğramışlardır. Bu eleştirilerden biri de onların tedlîs ve irsâl yapmalarıdır. İrsâl ve tedlîs kelimeleri ilk asırlardan itibaren aynı anlamda da kullanılagelmiştir. Sığâr-ı tâbiîn râvîlerini mürsel rivâyet alırken titiz davranmamaları ve zayıf râvîlerden irsâlda bulunmaları sebebiyle eleştirenlerden biri de İmâm Şâfiî’dir. Hadîs usûlündeki genel yaklaşıma göre büyük muhaddislerin irsâl ve tedlîsleri sıhhat açısından bir sorun oluşturmamaktadır. Bu hususta bu kuşağa özgü özel bir usûl ise görülmemektedir. Bu bağlamda çokça tedlîs ve irsâl yapmakla bilinen sığâr-ı tâbiîn âlimlerinden Yahyâ b. Ebî Kesîr incelenerek o dönem hakkında bazı tezler oluşturulmaya çalışılacaktır.