Geç Ortaçağ’da Meydana Gelen Veba Salgınlarının Demografik ve İktisadi Etkileri Üzerine Bazı Düşünceler

Abstract

Bu çalışma, Geç Ortaçağ dünyasında yer alan her iki gerçeğin birbirleri ile ilişkisini ele almaktadır ki bunlar “salgın hastalıklar” ve “iş gücü ihtiyacı” konularıdır. Bu dönemde, hastalıklardan dolayı önemli oranda ölümler gerçekleşmiş ve nüfusta ciddi azalmalar meydana gelmiştir. Gerçekleşen ölümler dönemin ekonomilerini besleyen tarım ve hayvancılığı etkilemiştir. Böylece ihtiyaç duyulan iş gücü kendini daha yoğun hissettirmiş ve işçi ihtiyacı artışı gerçekleşirken, işçilik ve köle fiyatlarında da artış olmuştur. İşte, bu çalışma ile Geç Ortaçağ döneminde çeşitli yıllarda yaşanan ama özellikle de 1346-1353 yılları arasında dünyayı kasıp kavuran ve Avrupalının “The Black Death” diye adlandırdığı Veba salgınlarının demografik ve ekonomik etkilerine değinilmiştir

This study covers the relation between two facts –epidemic diseases and the need of labor– that took place in the world of the late Middle Ages. In this period, a significant number of deaths occurred due to diseases and severe reduction in population occurred. These deaths affected agriculture and livestock feeding the economies of the period. Thus, the need of the labor intensively grew, more workers were needed so that an increase occured in the prices of labor and the slave. Here, demographic and economic impact of outbreaks of plague –called “Black Death” by Europeans – sweeping the world over many years, but particularly in the late medieval period between the years of 1346-1353 were mentioned.