Bruselloz: 146 olgunun retrospektif değerlendirilmesi

Abstract

Bu çalışmada, Ocak 1995-Temmuz 2001 tarihleri arasında kliniğimizde bruselloz tanısı ile yatırılarak izlenen 146 olgu epidemiyoloji, klinik, laboratuvar ve tedavi yönünden retrospektif olarak değerlendirildi. Olguların 87 (%59.5)'si erkek, 59 (%40.5)'u kadındı. Yüzoniki (%76.7) olguda taze peynir yeme öyküsü vardı. Olguların 122 (%83.5)'si akut, 13 (%8.9)'ü subakut ve 11 (%7.6)'i kronik bruselloz olarak değerlendirildi. En sık yakınmalar; ateş 121 (%82.8) olguda, terleme 114 (%78) olguda, artralji 95 (%65) olguda gözlendi. Fizik muayenede; olguların %26.7'sinde hepatomegali, %28'inde splenomegali, %6.1'inde lenfadenopati, %14.3'ünde osteoartiküler tutulum saptandı. Üç olguda nörobruselloz, 2 olguda epididimoorşit ve l olguda da endokardit geliştiği belirlendi. Olguların 26 (%l7.8)'sında lökopeni, 71 (%48.6)'inde anemi saptanırken, %53.4'ünde transaminaz düzeylerinde yükselme olduğu görüldü. Olguların %95.2'sinde standart tüp aglütinasyon ile başlangıçta saptanan titre düzeyi > 1/160 idi, Kan kültür pozitifliği ise %22.6 olarak belirlendi. En sık kullanılan antibiyotik kombinasyonunun %69.8 ile rifampisin + doksisiklin olduğu belirlendi. Olguların %4.1'inde relaps geliştiği gözlendi. Sonuç olarak; farklı klinik tablolarla seyredebilmesi, klinik ve laboratuvar olarak tanısında güçlüklerin yaşanabilmesi, hastaların tedaviye uyumu, halen uygulanmakta olan antibiyotik kombinasyonları ile başarısızlık ya da relapsların olabilmesi ülkemizde endemik olarak görülen bruselloz için karşılaşılan sorunlardır. Klinik, tanı, laboratuvar ve tedavi boyutuyla deneyimlerimizi paylaştığımız bu serimizin ülkemizde brusellozla ilgili olarak karşılaşılan sorunları çözmede katkı sağlayacağı düşüncesindeyiz.