DENEYSEL OLARAK CRYPTOSPORİDİUM PARVUM İLE ENFEKTE EDİLEN FARELERİN GİNSENOSİD RH2 İLE TEDAVİSİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Anti-parazitik enfeksiyonları doğal ürünlerle tedavi etmek için genellikle şifalı bitkilere odaklanılmaktadır. Bu şifalı bitkilerden biri de Cryptosporidiosis enfeksiyonuna alternatif bir tedavi olabileceği düşünülen ginseng bitkisi olabilir. Bu çalışmada, deneysel olarak Cryptosporidium parvum(C. parvum) ile enfekte edilen farelerde bitkisel bir ilaç olan ve anti-tümör, anti-hipertansiyon, anti-viral ve immün regülasyon dahil olmak üzere birçok terapötik aktiviteye sahip olduğu doğrulanan Ginsenoid Rh 2'in anti-kriptosporidiyal aktivitesininin hastalığın klasik tedavisinde kullanılan halofuginon laktatile etkinliğinin araştırılmasının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada, 3-4 haftalık yaşta 20 gr canlı ağırlıkta olan Balb-c fare 50 adet kullanıldı ve 5 gruba ayrıldı. Grup I (n=10): Negatif kontrol grubu (Sağlıklı Grup)her hangi bir işlem uygulanmadı. Grup II, III, IV ve V(n=10) 'taki farelere yedi gün boyunca 0.25 ?g/g/gün'e eşdeğer bir konsantrasyonda içme suyunda deksametazon verildi. Enfekte buzağıdan elde edilen C.parvum suşu ile gastrik gavaj kullanılarak oral yolla fareler enfekte edildi. Grup II (n=10): Herhangi bir tedavi uygulanmadı. Enfeksiyon mZn boyama yöntemi ile mikroskobik alanda en az 10? tane ookistin varlığı doğrulandıktan sonra: Grup III (n=10): Antiparaziter ilaç, halofuginon laktatın 100 µg/kg/gün günde birkez oral uygulandı (5 gün). Grup IV (n=10): Dimetilsülfoksit (DMSO) kullanılarak hazırlanan liyofilize Ginsenoid Rh2 ardışık 5 gün boyunca 50 mg/kg/gün dozunda oral yolla verildi. Grup V (n=10) : DMSO kullanılarak hazırlanan liyofilize Ginsenoid Rh2 ardışık 5 gün boyunca 100 mg/kg/gün dozunda oral olarak uygulandı. Fareler deney süresince uygulama öncesinde tartıldı ve ağırlıkları kaydedildi. Günlük olarak gaita toplandı. Deney sonunda nekropsisi yapılan kontrol grubu ile uygulama gruplarındaki farelerin gaitalarında ookistlerin varlığı mZN boyama ile değerlendirilirken farelerin bağırsakları Hematoksilen-Eozin boyama yöntemi kullanılarak hisopatolojik olarak incelendi. Histopatolojik incelemede C. parvum'un farklı gelişim formları ileal dokularda tespit edildi. Gruplar arası parametreler istatistiksel olarak One-Way ANOVA tabi tutularak ve çoklu karşılaştırma testi yapıldı. Her üç tedavi grubunda da (Grup III, IV ve V) tedavi sonunda ookist atılımı tespit edilmedi. Gruplar arasında farelerin canlı ağırlık artışı tedavi süresince Grup I ve II'ye göre Grup III, IV ve V'de istatistiksel olarak önemli (p<0.001) bulundu. Grup II'deki farelerin T0 ile 18. gün arasındaki ookist sayısı ortalamaları 3.70 ± 0.01 ile 5.63 ± 0.09 arasında olup istatistiksel olarak önemli (p<0.001) bir artış tespit edilmiştir. Grup 3'teki farelerin T0 ile T5. gün arasındaki ookist sayısı ortalamaları 3.67 ± 0.02 ile 1.04 ± 0.04 arasında olup istatistiksel olarak önemli (p<0.001) bir azalış tespit edilmiş ve 18. günde ookistte rastlanılmamıştır. Grup 4'teki farelerin T0 ile T5. gün arasındaki ookist sayısı ortalamaları 3.67 ± 0.01 ile 1.09 ± 0.03 arasında olup istatistiksel olarak önemli (p<0.001) bir azalış tespit edilmiş ve 18. günde ookist saptanmamıştır. Grup 5'teki farelerin T0 ile T5. gün arasındaki ookist sayısı ortalamaları 3.69 ± 0.01 ile 0.99 ± 0.03 arasında olup istatistiksel olarak önemli (p<0.001) bir azalış tespit edilmiş ve 18. günde ookistte rastlanılmamıştır. Tedavinin başladığı günde (T0. gün) Gruplar arasında istatistiksel olarak bir fark saptanmamıştır. T1.gün Grup 2 ve Grup V'e göre Grup III ve Grup IV'de istatistiksel olarak azalış bulunmuştur. T2., T3., T4. ve T5. günlerde Grup II'ye göre Grup III, Grup IV ve Grup V'de istatistiksel olarak azalma saptanmıştır. Halofuginon laktat, ginsenoid Rh2'nin yüksek ve düşük doz tedavi gruplarında ileal dokudaki lezyonlarda azalma ve bir miktar epitel ödemi görülürken, ileal kesitlerinin histopatolojik preparatları incelendiğinde villuslar üzerinde C. parvum ookistleri ve C. parvum'un farklı gelişme formları gözlemlenmiştir. Bu çalışma, farelerin tedavi sonrası ookist atılımında mikroskobik değerlendirmelerinde Ginsenoid Rh2 ve halofuginon laktat ile aynı etkiyi yapabileceğini göstermiştir. C.parvum suşu ile enfekte edilen Farelerde Ginsenoid RH2'nin 5 gün boyunca 50 mg/kg/gün ve 100 mg/kg/gün dozunda oral olarak kullanılmasıyla Cryptosporidiosis'in başarılı bir şekilde tedavi edildiği sonucuna varılmıştır. Ancak C. parvum'un ileal dokulardaki bütün gelişim aşamalarına etki etmediği etkenin varlığının tespiti ile belirlenmiştir. Cryptosporidiosis'in tedavisinde Ginsenoid Rh2'in %100 etkili olmadığı görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Ginsenosid Rh2, Cryprosporidium parvum, FareIt is often focused on medicinal plants to treat anti-parasitic infections with natural products. One of these herbs may be the ginseng plant, which is thought to be an alternative treatment for Cryptosporidiosis infection. The aim of this study is to be an herbal remedy and to anti-tumor, anti-hypertension, which, ginsenoide Rh2'in, which has been confirmed to have many therapeutic activities, including anti-viral and immune regulation, is to evaluate its anti-cryptosporidial activity. In this study, 50 male Balb-c mice, 3-4 weeks old and weighing 20 g, were used and divided into 5 groups. Group I (n=10): Negative control group (Healthy Group) no procedure was applied. Mice in groups II, III, IV and V (n=10) were immunosuppressed by giving dexamethasone in drinking water at a concentration equivalent to 0.25 ?g/g/day for seven days.Mice in Groups II, III, IV and V were infected orally with the C. parvum strain obtained from infected calves using gastric gavage.Group II (n=10): No treatment was applied. After the infection was confirmed by the mZN staining method with the presence of at least 10? oocysts in the microscopic field: Group III (n=10): The antiparasitic drug, halofuginone lactate, was administered orally at 100 µg/kg/day once a day (5 days). Group IV (n=10): Lyophilized Ginsenoside Rh2 (1mg/0.25mL) prepared using Dimethyl Sulfoxide (DMSO) was administered orally at a dose of 50 mg/kg/day for 5 consecutive days. Group V (n=10): Lyophilized Ginsenoid Rh2 (2 mg/0.5 mL) prepared using DMSO was administered orally at a dose of 100 mg/kg/day for 5 consecutive days. Mice were weighed before the application during the experiment and their weights were recorded. Stools were collected daily. At the end of the experiment, the presence of oocysts in the stools of mice in the control group and the application groups, which underwent necropsy, was evaluated using mZN staining, while the intestines of the mice were examined histopathologically using the Hematoxylin-Eosin staining method. In the histopathological examination, different developmental forms of C. parvum were detected in the ileal tissues. Statistical analysis of the parameters between the groups was performed using One-Way ANOVA and multiple comparison test was performed. No oocyst excretion was detected at the end of treatment in all three treatment groups (Groups III, IV and V). The live weight gain of mice among the groups was found to be statistically significant (p<0.001) in Groups III, IV and V compared to Groups I and II during the treatment period. No statistically significant difference was found between the groups on the day the treatment started (Day T0). A statistically significant decrease was found in Group III and Group IV compared to Group 2 and Group V on Day T1. A statistically significant decrease was found in Group III, Group IV and Group V compared to Group II on Day T2, T3, T4 and T5. While a decrease in lesions in the ileal tissue and some epithelial edema were observed in the high and low dose treatment groups of halofuginone lactate and ginsenoide Rh 2, when the histopathological preparations of the ileal sections were examined, C. parvum oocysts and different development forms of C. parvum were observed on the villi. This study showed that Ginsenoide Rh2 and halofuginone lactate can have the same effect in microscopic evaluations of oocyst excretion after treatment in mice. It was concluded that Cryptosporidiosis was successfully treated with Ginsenoide RH2 administered orally for 5 days at doses of 50 mg/kg/day and 100 mg/kg/day in mice infected with C. parvum strain. However, it was determined by the presence of the agent that C. parvum did not affect all developmental stages in ileal tissues. It was observed that Ginsenoide Rh2 was not 100% effective in the treatment of Cryptosporidiosis. Keywords: Ginsenoside Rh2, Cryprosporidium parvum, Mice