DEPRESYON TEDAVİSİNDE EGZERSİZ EKLEMENİN TERAPÖTİK CEVAP ÜZERİNE ETKİSİ

Abstract

Bu çalışmadaki amaç, depresyon tedavisinde egzersiz eklemenin terapötik cevap üzerine etkisini araştırmaktır. Çalışma süresince Fırat Üniversitesi Hastanesi Psikiyatri Anabilim Dalı'na başvuran ve yatarak ya da ayaktan tedavi gören, DSM–IV Eksen I Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme Ölçeği (SCID–I)'ne göre Major Depresif Bozukluk (MDB) tanısı almış ve çalışma ölçütlerine uyan 33 hasta alınmıştır. Grup 1'deki hastalara antidepresan tedavisiyle birlikte 12 hafta boyunca, haftada en az 4 gün, günde en az 30 dakika boyunca yürüme egzersizi yaptırılmıştır. Grup 2'deki hastalara ise yalnızca antidepresan tedavisi verilmiştir. Çalışmaya başlamadan önce, 6. haftanın sonunda ve 12. haftanın sonunda her iki gruba da Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği (HDÖ), Hamilton Anksiyete Değerlendirme Ölçeği (HAÖ), Klinik Global İzlenim Ölçeği (CGI) uygulanmıştır. Bu çalışmada her iki grupta da, egzersiz öncesine göre egzersiz sonrası yapılan ölçümlerde anksiyete ve depresif belirti düzeylerinde düşme olduğu saptanmıştır. Antidepresan kullanılması ile depresyon puanının düşmesi beklenen bir sonuçtur ama fiziksel egzersiz ile bu düşüş sadece antidepresan alan gruba göre daha fazla düzeyde gerçekleşmiştir. Klinik Global İzlenim Ölçeği (CGI)'ne göre ise her iki grupta da hastalık şiddetinde azalma ve iyileşme görülmüştür. Egzersiz ve antidepresan ilaç tedavisi alan grupta yalnızca antidepresan ilaç tedavisi alan gruba göre ölçek puan ortalamalarında istatistiksel olarak daha fazla düşüş görülmüştür. CGI tolerabilite alt ölçeğine göre ise her iki grupta da belirgin yan etki görülmemiştir. Sonuç olarak; depresyon tedavisinde egzersiz eklemenin terapötik cevap üzerinde olumlu etkileri olduğu görülmüştür. Daha güvenilir sonuçlara ulaşılabilmesi için daha büyük örneklem gruplarında, daha uzun süreli çalışmalar planlanılması ve uygulanmasına ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Depresyon, egzersiz, terapötik cevap

The aim of this study is to investigate the effect of exercise on therapeutic response in depression treatment. During the study period, 33 patients, who were consulted to Psychiatry Department of Fırat University Hospital and were diagnosed with the Major Depressive Disorder (MDD) according to the Scheduled Clinical Interview Scale (SCID-I) for DSM-IV Axis I Disorders and met the study criteria, were included. The patients in group 1 were given walking exercise for 12 weeks, at least 4 days a week and at least 30 minutes per day with antidepressant medication. However only antidepressant medication was given to patients in group 2. Hamilton Depression Rating Scale (HDRS), Hamilton Anxiety Rating Scale (HARS), Clinical Global Impression Scale (CGI) were applied to both groups three times. In this study, we determined that there was a decrease in anxiety and depressive symptom levels in both groups. Decrease in depression scores with antidepressant use is an expected outcome, but with exercise addition, this decline has occurred at a higher level than only antidepressant receiving group. According to the Clinical Global Impression Scale (CGI), reduction in disease severity and healing were observed in both groups. In the group with antidepressant plus exercise, there was a statistically more decrease in scale point averages than the antidepressant group. In addition to this, no side effects were seen in both groups according to the CGI tolerability subscale. As a result, we found that exercise addition to medication might have positive effects on the therapeutic response in depression treatment. In order to achieve more reliable results, it is necessary to plan and implement long-term studies in larger sample groups. Key words: Depression, exercise, therapeutic response