BAŞLANGIÇ YERLEŞTİRME SIKILIĞI OLMADAN YERLEŞTİRİLEN FARKLI YÜZEYLİ İMPLANTLARIN OSSEOİNTEGRASYON DÜZEYLERİNİN BİYOMEKANİK İNCELENMESİ

Abstract

BAŞLANGIÇ YERLEŞTİRME SIKILIĞI OLMADAN YERLEŞTİRİLEN FARKLI YÜZEYLİ İMPLANTLARIN OSSEOİNTEGRASYON DÜZEYLERİNİN BİYOMEKANİK İNCELENMESİ Diş implantları, diş kayıplarının rehabilitasyonunda hem fonksiyonel hem de estetik açıdan önemli bir tedavi alternatifi olarak yerini almıştır. Bu tedavinin başarısında en belirleyici faktörlerden biri, implant ile kemik arasında sağlanan osseointegrasyondur. Osseointegrasyonu etkileyen unsurlar arasında implant yüzey özellikleri ve başlangıç yerleştirme sıkılığı (primer stabilite) ön plandadır. İmplantın klinik performansını arttırmak için geliştirilmiş farklı yüzey modifikasyonlara sahip diş implantları mevcuttur. Bu farklı yüzeyler üzerinde geniş çalışmalar yapılmakta ve ooseintegrayonun arttırılması hedeflenmektedir. Başlangıç yerleştirme sıkılığı, implantın yerleştirilmesi sırasındaki rijiditedir. Başlangıç yerleştirme sıkılığının olmadığı durumda, implant hazırlanan soket içerisinde rotosyonel ve dikey hareket edebilmektedir. Bu çalışmanın amacı başlangıç sıkılığı olmadan yerleştirilen farklı yüzeyli titanyum implantların osseintegrasyonunun incelenmesidir. Denekler 6 gruba ayrılmıştır. Altmış adet S.Dawlen cinsi rat olup, her bir grupta 10'ar rat kullanılmıştır. Bu gruplar başlangıç yerleştirme sıkılığı olan SLA(n=10), RBM(n=10) ve torna(n=10) ve başlangıç yerleşirme sıkılığı olmayan SLA(n=10), RBM(n=10) ve torna(n=10) şeklinde ayrılmıştır. Genel anestezi altında sağ tibiya kemiklerinin metafiziyal kısımlarındaki kortikokansellöz kemiğe 2.5 mm çapında 4 mm uzunluğunda yüzey özellikleri farklı, başlangıç yerleştirme sıkılığı olan ve olmayan implantlar yerleştirilmiştir. On iki haftada denekler sakrifize edilmiştir ve osseointegrasyon biyomekanik tersine tork analizi ile incelenmiştir. Çalışmamızın sonuçlarına baktığımızda, RBM, SLA ve torna yüzeyli implantlarda 12 haftalık takip sonunda osseointegrasyon olduğu ifade edilebilir. Başlangıç yerleştirme sıkılığı olmadığında RBM yüzey SLA yüzeye göre daha iyi osseointegrasyon göstermiştir. Başlangıç yerleştirme sıkılığının olduğu durumda SLA yüzey, RBM ve tornalanmış, yüzeyden daha iyi sonuç göstermiştir. Başlangıç yerleştirme sıkılığının olduğu ya da olmadığı her iki durumda da SLA ve RBM yüzey torna yüzeyden daha iyi osseointegrasyon göstermiştir. Anahtar Kelimeler: başlangıç yerleştirme sıkılığı, osseointegrasyon, implant yüzeyiBIOMECHANICAL EVALUATION OF OSSEOINTEGRATION LEVELS OF DIFFERENT SURFACED IMPLANTS PLACED WITHOUT INITIAL IMPLANTATION DENSITY Dental implants have become an important treatment alternative in the rehabilitation of tooth loss, both functionally and aesthetically. One of the most decisive factors in the success of this treatment is the osseointegration achieved between the implant and the bone. Among the factors affecting osseointegration, implant surface properties and initial placement density (primary stability) are at the forefront. There are dental implants with different surface modifications developed to improve the clinical performance of the implant. Extensive studies are being conducted on these different surfaces with the aim of increasing osseointegration. Initial placement tightness is the rigidity of the implant during placement. In the absence of initial placement tightness, the implant can move rotationally and vertically within the prepared socket. The aim of this study is to investigate the osseointegration of different surface titanium implants placed without initial tightness. The subjects were divided into 6 groups. Sixty S. Dawlen rats were used, with 10 rats in each group. These groups were divided into SLA (n=10), RBM (n=10), and lathe (n=10) with initial placement tightness, and SLA (n=10), RBM (n=10), and lathe (n=10). Under general anesthesia, implants with different surface characteristics, some with initial insertion tightness and some without, were placed in the cortical bone of the metaphysical region of the right tibia, with a diameter of 2.5 mm and a length of 4 mm. The subjects were sacrificed after 12 weeks, and osseointegration was examined using biomechanical reverse torque analysis. Based on the results of our study, it can be stated that osseointegration occurred in RBM, SLA, and turned surface implants after 12 weeks of follow-up. When there was no initial placement tightness, the RBM surface showed better osseointegration than the SLA surface. When there was initial placement tightness, the SLA surface showed better results than the RBM and turned surfaces. In both cases, whether there was initial placement tightness or not, the SLA and RBM surfaces showed better osseointegration than the turned surface. Keywords: initial placement tightness, osseointegration, implant surface