MEHMET AKİF ERSOY'UN SAFAHAT ESERİNDE ÖĞRETMEN MODELİ

Abstract

Öğretmenlik, bilinen en eski meslekler arasında yer alır. Hem yaygın eğitimde hem de örgün eğitimde öğretmene ihtiyaç duyulmuştur. Her toplumun kendine özgü bir öğretmen modeli vardır. Her düşünür, öğretmenden farklı beklentilere sahiptir. Mehmet Akif Ersoy da kendisine özgü bir öğretmen modeli geliştirmiştir. Bu araştırmanın amacı, İstiklal Marşı şairi, yazar, düşünür, vaiz, hatip, baytar, müderris ve öğretim elemanı Ersoy’un Safahat adlı şiir kitabında geliştirdiği öğretmen modelini ortaya çıkarmaktır. Ersoy’un Safahat dışında kalmış şiirleri, yazıları, vaazları ve hutbeleri bu araştırma kapsamına alınmamıştır. Şairin eğitime yönelik görüşleri pek çok araştırmacı tarafından araştırma konusu yapılmış, kitap, makale, bildiri, yüksek lisans tezi ve doktora tezi olarak yayınlanmıştır. Ancak Ersoy’un ortaya koyduğu öğretmen modeli bugüne dek incelenmemiştir. Ersoy, bir öğretmede; imanlı, edepli, liyakatli, vicdanlı, ahlaklı, Türkçeye sahip çıkan, bilime ve sanata önem veren, ihtiyaç halinde eğitim amacıyla yurtdışında giden, manevi değerlere saygılı, vatan sevgisi taşıyan, temizliğe aşırı dikkat gösteren, dindar özelliklerinin olmasını istemektedir. Şair, İslam dinin temel esaslarını bilen ve bunları hayatına rehber yapan bir öğretmen modeli geliştirmiştir. Yaşadığı, dönemde dini duyguların zayıfladığını ve dinin yaşamdan uzaklaştığını gören Şair, bunun çaresini dindar nesiller yetiştirmekte bulur. Bu nesilleri geliştirmede öğretmene önemli bir rol biçmiştir. Bu model, alan yazında yer alan diğer öğretmen modelleri ile birlikte değerlendirilebilir. Öğretmen yetiştiren yükseköğretim kurumlarında ders olarak okutulabilir, yerli ve milli bir modeldir.