EVALUATION OF SERUM SELENIUM LEVELS IN TERM OF GLYCEMIC CONTROL IN PATIENTS WITH TYPE 2 DIABETES MELLITUS IN DUHOK CITY-IRAQ

Abstract

Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM), yönetilemeyen hiperglisemi yoluyla oksidatif stres ve inflamasyon gibi komorbiditelere neden olan yaygın bir metabolik bozukluktur. Selenyum, anti-serbest radikal olarak görev yapan ve oksidatif stresi azaltan bir enzim olan glutatyon peroksidazın aktif bir bileşenidir. Birçok çalışmada bildirildiği gibi, selenyum ve T2DM arasındaki ilişki paradoksaldır ve daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Bu çalışmanın amacı, Irak'ın Duhok kentinde T2DM hastalarında ve kontrol grubunda serum selenyum düzeylerini glisemik indeks ve farklı değişkenler açısından değerlendirmektir. Bu kesitsel çalışma 99 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir: Hasta grubu olarak 59 (%59,6) ve kontrol grubu olarak 40 (%40,4) sağlıklı birey. Vücut kitle indeksi (BMI), bel çevresi (WC) ve kan basıncı gibi demografik ve klinik özellikler kaydedilmiştir. Açlık kan şekeri (AKŞ), glikozlu hemoglobin A1c (HbA1c) ve lipid profilleri gibi biyokimyasal parametreler Roche analizörleri (Cobas) kullanılarak, serum selenyum düzeyleri ise indüktif eşleşmiş plazma kütle spektrometresi (ICP-MS) kullanılarak analiz edilmiştir. Selenyum düzeyleri hastalarda (129,42 ± 33,70 ?g/L) kontrol grubuna (115,94 ± 24,06 ?g/L; p = 0,032) kıyasla anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. HDL-K ile selenyum arasında negatif bir korelasyon elde edilmiştir. HbA1c ve diğer biyokimyasal parametrelere göre kategorize edilen alt gruplar arasında selenyum düzeylerinde anlamlı bir fark bulunmamıştır. Selenyum seviyeleri glisemik durumdan ziyade lipid metabolizması tarafından değiştirilmektedir. Sonuç olarak, çalışılan popülasyondaki diyabetik hastalar için Se içeren ilaçların kullanımı önerilmemektedir. Selenyum ve T2DM arasındaki bağlantıyı anlamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) is a common metabolic disorder that causes comorbidities such as oxidative stress and inflammation through unmanaged hyperglycemia. Selenium is an active component of glutathione peroxidase, an enzyme that acts as an anti-free radical and reduces oxidative stress. As reported in many studies, the relationship between selenium and T2DM is paradoxical, and further research is needed. This study aimed to evaluate serum selenium levels among glycemic index and different variables in patients with T2DM and controls in Duhok, Iraq. This cross-sectional study was conducted with 99 participants: 59 (59.6%) as the patient group and 40 (40.4%) healthy individuals as the control group. Demographic and clinical characteristics such as body mass index (BMI), waist circumference (WC), and blood pressure were recorded. Biochemical parameters such as fasting blood sugar (FBS), glycated hemoglobin A1c (HbA1c), and lipid profiles were analyzed using Roche analyzers (Cobas), and serum selenium levels were analyzed using an inductively coupled plasma mass spectrometer (ICP-MS). Selenium levels were significantly higher in the patients (129.42 ± 33.70 ?g/L) compared to the controls (115.94 ± 24.06 ?g/L; p = 0.032). A negative correlation was obtained between HDL-C and selenium. No significant difference was found in selenium levels among the subgroups categorized according to HbA1c and other biochemical parameters. Selenium levels are altered by lipid metabolism rather than glycemic status. As a result, the use of Se-containing drugs is not recommended for diabetic patients in the studied population. More research is needed to understand the link between selenium and T2DM.