ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN REKREASYON ETKİNLİKLERİNE KATILIMININ MUTLULUK VE YAŞAM KALİTESİNE ETKİSİ

Abstract

Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin rekreasyon etkinliklerine katılım düzeylerinin mutluluk ve yaşam kalitesi üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Üniversite öğrencilerinin rekreatif etkinliklere katılım davranışının psikolojik ve sosyal iyilik hâline nasıl yansıdığı temel problem olarak ele alınmış; ayrıca demografik değişkenlerin (yaş, cinsiyet ve gelir düzeyi) bu ilişkide farklılaşma yaratıp yaratmadığı araştırılmıştır. Araştırma, nicel yönteme dayalı betimsel tarama modeli ile yürütülmüş ve veriler 851 üniversite öğrencisinden rekreatif etkinliklere katılım sıklığı ölçeği, yaşam kalitesi ölçeği ve Oxford Mutluluk Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen bulgular, rekreatif etkinliklere katılım sıklığının hem mutluluk hem de yaşam kalitesi ile pozitif yönde ilişkili olduğunu göstermiştir. Cinsiyet değişkenine göre erkek öğrencilerin rekreatif faaliyetlere katılım düzeyleri, mutluluk ve yaşam kalitesi puanları kadın öğrencilere kıyasla daha yüksek bulunmuştur. Yaş değişkeni açısından rekreatif katılım ve yaşam kalitesinde anlamlı bir farklılık görülmemiş; ancak 31–40 yaş grubundaki öğrencilerin mutluluk düzeylerinin diğer yaş gruplarından yüksek olduğu saptanmıştır. Gelir düzeyi rekreatif katılım sıklığını etkilemezken, yaşam kalitesi ve mutluluk düzeylerinde anlamlı farklılık yaratmış ve yüksek gelir grubundaki öğrencilerin daha yüksek değerlere sahip olduğu belirlenmiştir. Ayrıca korelasyon analizi, rekreatif katılım ile yaşam kalitesi arasında güçlü, mutluluk ile orta düzeyde pozitif ilişkiler olduğunu ortaya koymuştur. Lisanslı spor geçmişi, kulüp üyeliği ve düzenli katılım değişkenleri açısından anlamlı fark bulunmaması ise rekreatif katılımın etkisinin bireysel motivasyon ve yaşam tarzı faktörleriyle ilişkili olabileceğini göstermektedir. Araştırma sonuçları, rekreatif etkinliklere düzenli katılımın üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesini ve mutluluk düzeyini artırdığını; bu etkinin demografik değişkenler açısından farklılık gösterdiğini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, kadın öğrencilerin katılımını artıracak programlar, genç yaş grubu için farkındalık ve teşvik çalışmaları, düşük gelir grubuna yönelik düşük maliyetli etkinlikler ve katılım eşiği düşük rekreatif faaliyetlerin düzenlenmesi önerilmektedir. Bu çalışma, üniversite ortamında rekreatif etkinliklerin planlanması ve öğrencilerin fiziksel, sosyal ve psikolojik iyi oluşlarının desteklenmesi açısından önemli bulgular sunmakta; gelecekte farklı üniversitelerde veya bölümler arasında karşılaştırmalı çalışmalarla rekreasyon-mutluluk-yaşam kalitesi ilişkisini daha geniş bir perspektifle incelemenin gerekliliğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Rekreasyon, Mutluluk, Yaşam Kalitesi, Üniversite Öğrencileri, Rekreatif EtkinliklerThis study examines the impact of university students' participation in recreational activities on their happiness and quality of life. The research primarily focuses on how students' engagement in recreational practices reflects on their psychological and social well-being, while also investigating whether demographic variables (age, gender, and income level) create differences in these relationships. A quantitative descriptive survey model was employed, and data were collected from 851 university students using the Recreational Activity Participation Frequency Scale, the Quality of Life Scale, and the Oxford Happiness Questionnaire. The findings indicate that participation frequency in recreational activities is positively associated with both happiness and quality of life. Male students reported higher levels of recreational participation, happiness, and quality of life compared to female students. While no significant age-related differences were observed in recreational participation or quality of life, students aged 31–40 displayed higher happiness levels than other age groups. Income level did not influence participation frequency but significantly affected happiness and quality of life, with higher-income students reporting more favorable outcomes. Correlation analyses revealed a strong positive relationship between recreational participation and quality of life, and a moderate positive relationship with happiness. The absence of significant differences based on licensed sports history, club membership, or regular participation suggests that the effects of recreational involvement may be linked more closely to individual motivation and lifestyle factors. Overall, the results demonstrate that regular engagement in recreational activities enhances university students' happiness and quality of life, with notable variations across demographic groups. Accordingly, it is recommended to implement programs that encourage female participation, promote awareness among younger students, provide low-cost activities for lower-income groups, and offer accessible recreational opportunities. This study provides valuable insights for planning recreational activities within university settings and highlights the need for future comparative research across different institutions or academic disciplines to further explore the recreation–happiness–quality of life relationship. Keywords : Recreation, Happiness, Quality of Life, University Students, Recreational Activities