Anakronizm ve Bilimsel Tefsir

Abstract

Herhangi bir olay, olgu, kişi, nesne vb. arasındaki kronolojik ilişkinin bilinçli veya bilinçsiz olarak ihmal veya tahrif edilmesi şeklinde tarif edilen anakronizm, edebiyat, tarih ve sanat başta olmak üzere birçok alanda kullanılmaktadır. Farklı sınıflandırmalar yapılmakla birlikte anakronizm, olgusal, dilsel ve yaklaşımsal olmak üzere üç kısımda ele alınabilir. Kullanım şekli ve amacına göre olumlu sonuçları olsa da genel itibarıyla olumsuz bir algıya sahip olan anakronizm, âyetlerin anlaşılması ve yorumlanmasında da söz konusudur. Ancak bu eylemde, anakronizm kavramı ve incelenen konu hakkında yeterli bilgi sahibi olunmaması veya sahip olunan subjektif yaklaşımlar hatalı anakronik değerlendirmelere yol açmaktadır. Bu değerlendirmelerin sıkça görüldüğü alanlardan birisi de bilimsel tefsirdir. Bu çalışmada anakronizmin tanımı, tarihi süreci, çeşitleri ve kullanım şekilleri açıklanarak, bilimsel tefsir anlayışında görülen olgusal, dilsel ve yaklaşımsal anakronizmler örnekleriyle değerlendirilmektedir.Anachronism, which is defined as the conscious or unconscious neglect or falsification of the chronological relationship between any event, phenomenon, person, object, etc., is used in many fields, especially in literature, history and art. Although different classifications are made, anachronism can be considered in three parts as factual, linguistic and attitudinal. Although it has positive results according to its usage and purpose, anachronism, which has a negative perception in general, is also in question in the understanding and interpretation of the verses. However, in this action, lack of sufficient knowledge about the concept of anachronism and the subject under investigation or subjective approaches lead to erroneous anachronistic evaluations. One of the areas where these evaluations are frequently seen is scientific interpretation. In this study, the definition of anachronism, its historical process, types and usage patterns are explained and evaluated with examples of factual, linguistic and attitudinal anachronisms seen in the understanding of scientific tafsir.