ÜTOPYANIN SINIRLARI: SARAH HALL’UN THE CARHULLAN ARMY ADLI ESERİNDE ŞİFA VE ZEHİR

Abstract

Bu çalışma, Sarah Hall tarafından kaleme alınan The Carhullan Army (2007) adlı eserde tasvir edilmiş kurgusal topluma özel bir vurgu yaparak ütopik ve distopik paradigmalar arasında bulunan akışkan sınırı eleştirel bir biçimde incelemektedir. Analiz, ilk olarak, Carhullan topluluğu ile antik ‘polis’ arasındaki benzerliği ortaya koymak amacıyla Jean-Pierre Vernant’ın The Origins of Greek Thought ve Plato’nun Phaedrus adlı eserlerine başvurmaktadır. Çalışma, sözü edilen odak noktasından hareketle, Jacques Derrida’nın (“Plato’s Pharmacy” başlıklı makalesinde yer alan önemli bir terim olan) ‘pharmakon’ kavramından temel yapıbozumcu çerçeve olarak faydalanmaktadır. Derrida’ya ait olan ve hem şifa hem de zehir anlamlarına gelen bu kavram, Batı’ya özgü logosentrik düşüncenin altında yatan ve yazı ile konuşma arasındaki ayrıma benzeyen hiyerarşi ve ikilik örneklerinin doğasındaki dengesizliği ortaya çıkarmak amacıyla onun tarafından yürütülen yapıbozumcu çabanın çok önemli bir parçasıdır. Bu bağlamda, bu çalışmanın temel amacı Hall’un romanında tasvir edilen tarım toplumunun ütopik vaatlerin altında bazı distopik unsurları saklamak için kullandığı mekanizmaları göz önüne sermek ve teknolojinin bu konudaki işlevini analiz etmektir.